ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
กำมือ กำหมัด กำปั้น
ร่างกาย
น. มือที่กำเข้า; ปริมาณของเต็มมือที่กำเข้า; กำ ก็ว่า; มาตราตวงตามวิธีประเพณีของไทยโบราณ ๔ หยิบมือ = ๑ กำมือ ๔ กำมือ = ๑ ฟายมือ และอีกแบบหนึ่ง ๔ ใจมือ = ๑ กำมือ ๘ กำมือ = ๑ จังออน.
น. มือที่กำเข้าให้แน่นเพื่อจะทุบเป็นต้น.
(สำ) น. ผู้ที่ตกอยู่ภายใต้อำนาจ ไม่มีทางหนีหรือทางต่อสู้.
(สำ) น. สิ่งที่อยู่ในกำมือ.
ก. ต่อยด้วยหมัดหรือกำปั้น.
[มุดถิ] น. กำมือ. (ป. มุฏฺ๋).
ว. เสียงดังอย่างของหนัก ๆ หล่น หรือเสียงทุบด้วยกำปั้น.
ว. เรียกเท้าที่พิการมีรูปดังกำปั้นว่า เท้าปุก.
น. กำปั้น, มือที่กำแน่นสำหรับชกหรือทุบเป็นต้น.
ว. เสียงดังเช่นนั้นอย่างเสียงทุบแผ่นหลังด้วยกำปั้นหรือเสียงดื่มนํ้าอย่างเร็วเป็นต้น.