คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*ดม*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 10 รายการ

โคดม

โคตม

โคตม

พระโคตรของพระพุทธเจ้า (พระองค์ปัจจุบัน ซึ่งเป็นพระองค์ที่ 4 ใน 5 พระองค์ ในภัทรกัปนี้), พระอาทิตย์

นฤดม

นร+อุตฺตม

นร+อุตฺตม

คนผู้สูงสุด

สดมภ์

ถมฺภ

สฺตมฺพ สฺตมฺภ

เสา, หลัก. (สะดม เขมร =การปล้นโดยวางยาให้หลับ)

ชันษา (ชัน-นะ-)

ชนวสฺส

ชนฺมวรฺษ

ชนมพรรษา [ชน-มะ-พัน-สา] อายุ. ขวบปีที่เกิดมา. (ไทย) ลบ ม

ประทีป

ปทีป

ปฺรทีป

สว่างทั่ว (ตะเกียง, โดม)

มหัศจรรย์

มหา+อจฺฉริย

มหา+อาศฺจรฺย

แปลกประหลาดมาก

ศาสตราจารย์ (สาด-ตฺรา-, สาด-สะ-ตฺรา-)

สตฺถาจริย

ศาสตฺราจารฺย

อาจารย์ผู้มีความรู้ในคัมภีร์ ตำรา ศาสตร์. (ไทย บัญญัติ.) ตำแหน่งทางวิชาการชั้นสูงสุดของสถาบันระดับอุดมศึกษา. (มักออกเสียงผิดเป็น สาด-สะ-ดา-จาน)

อาชาไนย

อาชาเนยฺย

อา+ชฺญา, อา+ชนฺ+ย

""อาจในความรู้ทั่ว"". (ไทย) กำเนิดดี, พันธุ์หรือตระกูลดี; รู้รวดเร็ว, ฝึกหัดมาดีแล้ว, ถ้าเป็นม้าที่ฝึกหัดมาดีแล้ว เรียก ม้าอาชาไนย, ถ้าเป็นคนที่ฝึกหัดมาดีแล้ว เรียกว่า บุรุษอาชาไนย.

อุปาทาน

อุปาทาน

อุปาทาน

การถือมั่น, การยึดมั่น

เอกอุ

เอก+อุตฺตม

เอกอุดม (ลบ ดม) เอกเป็นเลิศ. มากมาย, หนักหนา.

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ