มหัศจรรย์

คำในภาษาไทย

คำบาลีมหา+อจฺฉริย

คำสันสกฤตมหา+อาศฺจรฺย

ความหมายแปลกประหลาดมาก

มหัศจรรย์ อ่านว่า

อ่านว่า /มะ-หัด-สะ-จัน/

มหัศจรรย์ หมายถึง?

พจนานุกรมไทย มหัศจรรย์ หมายถึง:

  1. [มะหัดสะจัน] ว. แปลกประหลาดมาก, น่าพิศวงมาก, ผิดปรกติวิสัยของธรรมชาติ. (ส. มหาศฺจรฺย; ป. มหจฺฉริย).

ภาพประกอบ มหัศจรรย์

  • มหัศจรรย์ บาลี สันสกฤต?, คำบาลีและสันสกฤต มหัศจรรย์ คำในภาษาไทย มหัศจรรย์ คำบาลี มหา+อจฺฉริย คำสันสกฤต มหา+อาศฺจรฺย ความหมาย แปลกประหลาดมาก

 แสดงความคิดเห็น (0)

โหลดความคิดเห็นล่าสุด...