ค้นเจอ 26 รายการ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*สมัย*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ชั่ว, ชำนัน, ปาง, ยุค, ฤดู, สมัย

จีวรการสมัย

(แบบ) น. คราวที่พระทำจีวร คือตัดเย็บอยู่. (ป.).

จีวรกาลสมัย

(แบบ) น. คราวที่เป็นฤดูถวายจีวร (งวดที่ ๑ ตั้งแต่วันมหาปวารณา คือ วันแรมคํ่าหนึ่งเดือน ๑๑ ถึงวันเพ็ญเดือน ๑๒, งวดที่ ๒ ตั้งแต่วันมหาปวารณาไปจนหมดฤดูหนาว, งวดที่ ๑ เป็นของพระที่มิได้กรานกฐิน, งวดที่ ๒ เป็นของพระที่กรานกฐินแล้ว). (ป.).

จีวรทานสมัย

(แบบ) น. สมัยถวายจีวรในจีวรกาล. (ป.).

ทันสมัย

ว. ตามสมัยที่นิยมกัน.

ธรรมาภิสมัย

[ทำมา-] น. การตรัสรู้ธรรม, การสำเร็จมรรคผล. (ส.; ป. ธมฺมาภิสมย).

นำสมัย

ว. มีความคิดริเริ่มในการแต่งกายเป็นต้นก่อนสมัยนิยม.

บุพพัณหสมัย

[-พันหะสะไหฺม] น. เวลาเบื้องต้นแห่งวัน, เวลาเช้า. (ป. ปุพฺพณฺหสมย; ส. ปูรฺวาหณ + สมย).

ปัจจุสมัย

[ปัดจุดสะไหฺม] น. เวลาเช้ามืด. (ป. ปจฺจูสสมย).

พิสมัย

[พิดสะไหฺม] น. ความรัก, ความปลื้มใจ, ความชื่นชม. ก. รักใคร่หลงใหล เช่น ฉันไม่เห็นจะพิสมัยเธอเลย. ว. ควรชม. (ส. วิสฺมย; ป. วิมฺหย ว่า ความแปลกใจ).

พิสมัยเรียงหมอน

น. ชื่อวิธีรำท่าหนึ่งอยู่ในลำดับว่า พรหมนิมิต พิสมัยเรียงหมอน. (ฟ้อน).

พุทธสมัย

น. สมัยเมื่อพระพุทธเจ้ายังมีพระชนม์อยู่.

มัชฌันติกสมัย

น. เวลาเที่ยงวัน. (ป.).


 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ