ค้นเจอ 54 รายการ

คำไทยที่เกี่ยวข้องกับ "*ก.ค.*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ไพมอก

ก. ครํ่าครวญ, บ่นด้วยความเศร้า.

โขก

ก. ควํ่าภาชนะเป็นต้นแล้วเคาะลงที่สิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยแรง, กิริยาที่ควํ่าหน้าลงแล้วเอาหน้าผากกระแทกพื้นเป็นต้น เช่น เอาหน้าผากโขกพื้น.

คต,-คต

[-คะตะ, -คด] ก. ถึงแล้ว, ไปแล้ว, มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส เช่น ตถาคต สุคต สวรรคต ทิวงคต. (ป.).

โหยไห้

ก. ร้องไห้ครํ่าครวญถึง.

โอดครวญ

ก. รํ่าไห้, ครํ่าครวญ; รํ่ารำพัน.

โอดกาเหว่า

(ปาก) ก. ร้องไห้ครํ่าครวญ.

คว่ำหลัง

(โบ) ก. จับควํ่าเพื่อเฆี่ยน.

จูบฝุ่น

(ปาก) ก. หกล้มหน้าควํ่า.

กระโหย

[-โหยฺ] (กลอน) ก. โหย คือ ร้องไห้, ครํ่าครวญ.

ค้อนควัก

ก. ค้อนจนหน้าควํ่า, ควักค้อน ก็ว่า.

ประจาค

ก. สละ, ให้. (ป. ปริจฺจาค; ส. ปฺรตฺยาค).

คณนะ,คณนา

[คะนะนะ, คะนะ-, คันนะ-, คนนะ-] (แบบ) ก. นับ เช่น สุดที่จะคณนา, คณานับ ก็ว่า เช่น สุดคณานับ. (ป., ส.).


 คำไทย ศัพท์มาใหม่ สแลง จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ