ผลการค้นหา

ค้นเจอ 318 รายการ

(สำ) น. คนที่ทำตัวเข้าด้วยทั้ง ๒ ฝ่าย.

น. เรียกเพลงที่บรรเลงต่อท้ายเพลงแม่บทโดยนำเพลงที่บรรเลงออกสำเนียงภาษาของชาติอื่น ๆ มารวมกันเข้าเป็นชุด มี ๑๒ ภาษา ว่า เพลงออกสิบสองภาษา.

(สำ) ก. พูดจาตลบตะแลงพลิกแพลงไปมาจนจับคำพูดไม่ทัน. น. คนกลับกลอก.

[ทะวะดึง, ทะวัดดึง] (แบบ) ว. สามสิบสอง. (ป. ทฺวตฺตึส; ส. ทฺวาตฺรึศตฺ).

(ถิ่น-พายัพ) ว. สอง เช่น ญิบพัน ว่า สองพัน, หญิบ ก็ใช้.

ว. สามสิบ. (ป. ตึส).

น. สัตว์สองเท้า. (ส.).

[ทะวิ-] (แบบ) ว. สอง. (ส.).

น. ความเป็นเพื่อน เช่น มิตรภาพระหว่างเขาทั้งสอง. (ส.).

ว. จำนวน ๑๐ สองหนรวมกัน.

น. คู่, ทั้งสอง. (ป., ส.).

ว. คู่, ทั้งสอง. (ป., ส.).

คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ