ผลการค้นหา

บุญ* *บุญ *บุญ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 91 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุญ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บุญนิธิ

[บุนยะ-] น. ขุมทรัพย์คือบุญ. (ป.).

บุญราศี

[บุนยะ-, บุน-] น. กองบุญ.

ผลานิสงส์

[ผะ-] น. ความไหลออกแห่งผล (ความดี), ผลแห่งบุญกุศล. (ป.).

พระคุณ

น. บุญคุณ เช่น รำลึกถึงพระคุณครูอาจารย์.

ใหญ่หลวง

ว. รุนแรง, หนัก, เช่น บุญคุณของท่านใหญ่หลวงนัก.

วาสนา

[วาดสะหฺนา] น. บุญบารมี, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ, เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี เกิดในกองเงินกองทอง, มักใช้เข้าคู่กับคำ บุญ หรือ บารมี เป็น บุญวาสนา หรือ วาสนาบารมี เช่น เป็นบุญวาสนาของเขา เขาเป็นคนมีวาสนาบารมีมาก. (ป., ส.).

เสี่ยงบุญเสี่ยงกรรม

ก. ลองทำดูโดยเชื่อว่าสุดแต่บุญหรือบาปจะบันดาลให้เป็นไป เช่น ลองเสี่ยงบุญเสี่ยงกรรมขอเด็กกำพร้ามาเลี้ยงดู ถ้าเขามีบุญก็จะได้ดิบได้ดีต่อไป.

บุญเขต

[บุนยะ-] น. เนื้อนาบุญ. (ป. ปุญฺกฺเขตฺต).

บุญญานุภาพ

น. อำนาจแห่งบุญ. (ป. ปุญฺานุภาว).

บุพเปตพลี

[-เปตะพะลี] น. บุญที่อุทิศให้แก่ญาติผู้ตายไปก่อน.

อปจายนมัย

ว. ที่สำเร็จด้วยการประพฤติถ่อมตัวต่อผู้ใหญ่ (ใช้แก่บุญ). (ป.).

ลำเลิก

ก. กล่าวทวงบุญคุณ, กล่าวคำตัดพ้อต่อว่า โดยยกเอาความดีที่ตนทำไว้แก่อีกฝ่ายหนึ่งเพื่อให้สำนึกถึงบุญคุณที่ตนมีอยู่กับผู้นั้น.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด