ผลการค้นหา

บุญ* *บุญ *บุญ*
คำศัพท์ภาษาไทยคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "บุญ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 91 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา กระบู้กระบี้, บุก, บุง, บุตร,บุตร-, บุบ, บุ

บุญ,บุญ-

[บุน, บุนยะ-] น. การกระทำดีตามหลักคำสอนในศาสนา; ความดี, คุณงามความดี. ว. ดี เช่น คนใจบุญ, มีคุณงามความดี เช่น คนมีบุญ. (ป. ปุญฺ; ส. ปุณฺย).

ส่วนบุญ

น. ส่วนที่เป็นบุญกุศล เช่น แผ่ส่วนบุญ เปรตขอส่วนบุญ.

บุญมาวาสนาส่ง

(สำ) เมื่อมีบุญ อำนาจวาสนาก็มาเอง, บุญมาวาสนาช่วย ก็ว่า.

ใบบุญ

น. ร่มบุญ, ส่วนบุญที่ปกป้องคุ้มครองอยู่.

ปัตติ

(แบบ) น. ส่วนบุญ. (ป.).

ปัตติทาน

น. การให้ส่วนบุญ. (ป.).

เนื้อนาบุญ

น. แหล่งที่ควรแก่การทำบุญ เช่น พระสงฆ์เป็นเนื้อนาบุญ.

บุญทำกรรมแต่ง

(สำ) บุญหรือบาปที่ทำไว้ในชาติก่อนเป็นเหตุทำให้รูปร่างหน้าตาหรือชีวิตของคนเราในชาตินี้สวยงาม ดี ชั่ว เป็นต้น.

ข้าวแดงแกงร้อน

(สำ) น. บุญคุณ.

เจ้าบุญนายคุณ

น. ผู้มีบุญคุณ.

เจ้าพระเดชนายพระคุณ

น. ผู้มีบุญคุณมาก.

ใจบุญ

ว. มีใจฝักใฝ่ในการบุญ.

 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด