ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. คนใช้ของเจ้านาย.
ก. ไปหาเจ้านาย.
[สง] ก. อาบนํ้า (ใช้แก่บรรพชิตและเจ้านาย). (ข.).
(ราชา) ว. ส่วนตัว (ใช้แก่เจ้านายตั้งแต่พระองค์เจ้าขึ้นไป) เช่น หนังสือส่วนพระองค์.
ก. ตาย (ใช้แก่เจ้านายชั้นสูง), (กลอน) ตาย.
ว. มีอายุมาก เช่น แก่ไปทุกวัน ไม้แก่ เด็กคนนี้แก่กว่าเด็กคนนั้น, อยู่ในวัยชรา เช่น คนแก่ หญิงแก่, จัด เช่น เหลืองแก่ แก่เปรี้ยว แก่หวาน; โดยปริยายหมายความว่า จัดเจน หนัก หรือ ยิ่งไปในทางนั้น เช่น แก่สังคม แก่วิชา แก่เหล้า แก่เล่น แก่ไฟ.
บ. ใช้นำหน้านามฝ่ายรับ เช่น ให้เงินแก่เด็ก.
(ถิ่น-อีสาน) ก. ลาก เช่น แก่เกวียน.
น. ผู้บังคับบัญชา, เจ้านาย ก็ว่า.
ก. พูดกับเจ้านาย, พิดทูล ก็ว่า.
น. เลกของเจ้านายฝ่ายใน.
[ปฺระชวน] (ราชา) ก. เจ็บป่วย. (ใช้แก่เจ้านาย). (ส. ปฺรชฺวร).