ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[ปาวะจะนะ] (แบบ) น. ปาพจน์. (ป.).
[มะนะ, มน] น. ใจ. (ป.).
[มอระนะกำ] น. ความตาย.
[วัน, วันนะ-] น. วณะ, แผล, ฝี. (ป.).
[วาระนะ-] น. ช้าง. (ป., ส.).
[-วาสะนะ] น. ความอดกลั้น, ความอดทน. (ป.).
[-นะกะ] น. พ่อค้า. (ป.).
[-นะ-] น. การดื่ม, การเลี้ยง. (ป., ส.).
[-จะนะ] น. การขอร้อง, การวิงวอน, การเชื้อเชิญ. (ป.).
ส. คำใช้แทนตัวผู้พูด พูดกับผู้ที่เสมอกันอย่างเป็นกันเองหรือผู้ใหญ่พูดกับผู้น้อย, เป็นสรรพนามบุรุษที่ ๑.
ว. ชอบนินทาเล็กนินทาน้อย; ไม่กล้าพูด, พูดไม่ขึ้นหรือพูดไม่มีใครสนใจฟัง (ใช้แก่ผู้น้อย).
(สำ) ก. พูดไม่ติดขัด เช่น สารพัดพูดคล่องเหมือนล่องนํ้า. (ไกรทอง), พูดคล่องเป็นล่องนํ้า ก็ว่า.