ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ก. รํ่าไรรำพัน, ครํ่าครวญ, ร้องไห้, บ่นเพ้อ. (ป., ส. วิลาป).
[สำปะโยก] น. การประกอบกัน. (ป.; ส. สมฺปฺรโยค).
[ทันตะ-] น. แพทย์ผู้มีหน้าที่ตรวจรักษาโรคทางฟัน เหงือก ขากรรไกร และโรคภายในช่องปาก.
[ทับ] น. ความโง่, ความเซ่อ; ความโอ้อวด, ความจองหอง, ความเย่อหยิ่ง, เช่น แลมาให้แก่บาคค่อมขวลทรรป. (ม. คำหลวง ชูชก), ทัป ก็ว่า. (ส. ทรฺป; ป. ทปฺป).
น. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาศรี เสาวภาคย กูเออย. (กำสรวล).
น. กระแชง เช่น หลังคากันแซง. (พงศ. ร. ๓/๘).
น. ยอด เช่น กุฎาธารธาษตรี. (ยอพระเกียรติ ร. ๒).
[-หฺวา] น. เรียกแพรชนิดหนึ่ง. (พงศ. ร. ๓).
[จะดุระ] (กลอน) แผลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่.
[ฉะเหฺนียน] น. ฝั่งนํ้า. (ข. เฉฺนร ว่า ชายฝั่ง).
(กลอน) ว. ไกล เช่น ทุรัศกันดาร. (ส.; ป. ทูร).
[ปันนะระสี] ว. ที่ ๑๕. (ป. ปณฺณรสี).