ค้นเจอ 758 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ค.ร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พิลาป

ก. รํ่าไรรำพัน, ครํ่าครวญ, ร้องไห้, บ่นเพ้อ. (ป., ส. วิลาป).

สัมปโยค

[สำปะโยก] น. การประกอบกัน. (ป.; ส. สมฺปฺรโยค).

ทันตแพทย์

[ทันตะ-] น. แพทย์ผู้มีหน้าที่ตรวจรักษาโรคทางฟัน เหงือก ขากรรไกร และโรคภายในช่องปาก.

ทรรป

[ทับ] น. ความโง่, ความเซ่อ; ความโอ้อวด, ความจองหอง, ความเย่อหยิ่ง, เช่น แลมาให้แก่บาคค่อมขวลทรรป. (ม. คำหลวง ชูชก), ทัป ก็ว่า. (ส. ทรฺป; ป. ทปฺป).

กระลาศรี

น. ผู้หญิง เช่น รฦกกระลาศรี เสาวภาคย กูเออย. (กำสรวล).

กันแซง

น. กระแชง เช่น หลังคากันแซง. (พงศ. ร. ๓/๘).

กุฎาธาร

น. ยอด เช่น กุฎาธารธาษตรี. (ยอพระเกียรติ ร. ๒).

โกหวา

[-หฺวา] น. เรียกแพรชนิดหนึ่ง. (พงศ. ร. ๓).

จดุร,จดุร-

[จะดุระ] (กลอน) แผลงมาจาก จตุร หมายความว่า สี่.

เฉนียน

[ฉะเหฺนียน] น. ฝั่งนํ้า. (ข. เฉฺนร ว่า ชายฝั่ง).

ทุรัศ

(กลอน) ว. ไกล เช่น ทุรัศกันดาร. (ส.; ป. ทูร).

ปัณรสี

[ปันนะระสี] ว. ที่ ๑๕. (ป. ปณฺณรสี).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ