ค้นเจอ 777 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ช*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ชระลั่ง

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ทะลึ่งทะลั่ง เช่น จงสองเจ้าอย่าได้ทะลิ่นชระลั่งคอยนั่งเฝ้าพระบาท. (ม. คำหลวง กุมาร).

ชระลัด

[ชฺระ-] (กลอน) น. ทางลัดไปได้.

ชระล้ำ

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ลํ้า. (ดุษฎีสังเวย).

ชระลุ

[ชฺระ-] (กลอน) ก. ปรุ, สลัก, ฉลุ.

ชระแลง

[ชฺระ-] (กลอน) น. ชะแลง.

ชระอับ

[ชฺระ-] (กลอน) ว. อับ, มืดมัว, มืดคลุ้ม.

ชระอาบ

[ชฺระ-] (กลอน) ก. อาบ, ชโลม, ทา, ทำให้ซึมซาบ.

ชระเอม

[ชฺระ-] (กลอน) ว. ร่มเย็น เช่น ดั่งฤๅดั่งไทรชระเอมชรอื้อ. (ม. คำหลวง ชูชก).

ชรัด

[ชฺรัด] (กลอน) ก. ซัด เช่น หมู่หนึ่งชรัดด้วยทองแดง. (ม. คำหลวง มหาราช).

ชรัว

[ชฺรัว] น. ซอกเขา, หุบเขา.

ชรา

[ชะ-] ว. แก่ด้วยอายุ, ชำรุดทรุดโทรม. (ป., ส.).

ชรากากี

[ชะ-] น. ชื่อพรรณไม้ชนิดหนึ่ง. (โอสถพระนารายณ์).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ