ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. อาหารที่ได้มาด้วยการขอ. (ส.; ป. ภิกฺขาหาร).
(แบบ) น. อาหารควรบริโภค. (ป., ส.).
ก. เข้าร่วมในวงอย่างในวงอาหารในวงไพ่.
น. โรงสำหรับเป็นที่กินอาหารของทหาร.
ก. ต้อนรับเลี้ยงดูด้วยอาหารการกินอย่างดี.
น. อาหาร, เสบียง. (ป.; ส. ศมฺพล).
ว. มีกลิ่นเหม็นคล้ายอาหารบูด.
ก. ไม่มีจะกิน, ขาดแคลนอาหาร, มีไม่พอกิน.
[ขาทะ-] (แบบ) น. อาหารควรเคี้ยว, มักใช้เข้าคู่กับคำ โภชนียะ เป็น ขาทนียโภชนียะ หมายความว่า อาหารที่ควรเคี้ยวและอาหารที่ควรบริโภค. (ป.).
น. การงดเว้นกินเนื้อสัตว์, เรียกอาหารที่ไม่มีเนื้อสัตว์ มีแต่พืชผัก ว่า อาหารมังสวิรัติ.
ว. อาการที่กินอาหารอย่างตะกรุมตะกราม, อาการที่กินอาหารอย่างเปื้อนเปรอะเลอะเทอะไม่เรียบร้อย, เช่น กินมูมมาม.
ก. เลี้ยงอาหารแก่ผู้ได้รับเชิญ เช่น เลี้ยงแขกในงานมงคลสมรส อาหารพวกนี้สำหรับเลี้ยงแขก.