ค้นเจอ 794 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "จ.ร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นรินทร์,นริศ,นริศร,นริศวร

[นะริน, นะริด, นะริดสวน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร, นร + อีศ, นร + อีศฺร, นร + อีศฺวร).

ถอดหัวโขน

ก. พ้นจากตำแหน่งหน้าที่หรือยศถาบรรดาศักดิ์.

กอเอี๊ยะ

น. ขี้ผึ้งปิดแผลชนิดหนึ่งแบบจีน. (จ.).

ซวย

(ปาก) ว. เคราะห์ร้าย, อับโชค. (จ.).

ตงฉิน

ว. ซื่อตรง, ซื่อสัตย์. (จ. ตงฉิน ว่า อำมาตย์ซื่อสัตย์).

ตั้วสิว

ก. ซ่อมแซม เช่น ต้องตั้วสิวสำเภาเอาเข้าอู่. (จ.).

ล้าต้า

น. คนถือบัญชีเรือสำเภา. (จ.).

นเรนทรสูร,นเรศ,นเรศวร,นเรศูร

[นะเรนทฺระสูน, นะเรด, นะเรสวน, นะเรสูน] (แบบ) น. พระราชา. (ส. นร + อินฺทฺร + สูร, นร + อีศ, นร + อีศฺวร).

จตุราริยสัจ

[จะตุราริยะสัด] น. อริยสัจ ๔ ประการ คือ ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค. (ป. จตุร + อริยสจฺจ).

กรร

[กัน] (โบ) ก. จับ เช่น กรกรรนฤบดี. (สมุทรโฆษ). (ข. กาน่ ว่า ถือ).

ระมาด

น. แรด. (ข. รมาส).

จุลอุปรากร

น. ละครประเภทหนึ่ง มีดนตรีเป็นส่วนประกอบสำคัญ ดำเนินเรื่องด้วยการร้องเพลงผสมวงดุริยางค์คล้ายอุปรากรแต่มีบทสนทนา เนื้อเรื่องมีความร่าเริงขบขัน และมักจบลงด้วยความสุข. (อ. operetta).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ