ค้นเจอ 67 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กรภู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา กำภู, สรภู, กรู

ภู

น. ดิน, แผ่นดิน, โลก. (ป., ส.).

ภู

น. เนินที่สูงขึ้นเป็นจอม, เขา.

กร

[กอน] น. ผู้ทำ, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส เช่น กรรมกร เกษตรกร. (ป.).

กร

[กอน] น. มือ (มักใช้ในบทประพันธ์); แขน เช่น เจ้างามกรอ่อนดังงวงเอราวัณ. (กลบท). (ป., ส.).

กร

[กอน] น. แสง, ใช้ประกอบเป็นส่วนหลังของสมาส เช่น รัชนีกร. (ป.).

ภูว,ภูว-

[พูวะ-] น. แผ่นดิน. (ส. ภุว).

ภูวน,ภูวน-

[-วะนะ-] น. โลก, แผ่นดิน. (ส., ป. ภุวน).

ชมพู

ชมภู

หมายถึง สีจากธรรมชาติสี นึ่งซึ่งคิดว่าเป็นสีแห่งความรักเหมือนกับสีแดง

บางลำพู

บางลำภู

ฐานกรณ์

ฐานกร

กรลุมพาง

[กระ-] (โบ) น. กระลุมพาง, กลองหน้าเดียว, เช่น ปี่จีนโสดสรในใดต่าง ทงงกรลุมพางพอฟงง. (ม. คำหลวง มหาราช).

นรากร

น. คน, หมู่คน.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ