ค้นเจอ 7,861 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "สถานที่พระภิกษุใช้อาศัย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เจ้ากู

น. ท่าน (ใช้เรียกพระที่นับถือ).

บังคนเบา

(ราชา) น. ปัสสาวะ, ใช้ว่า พระบังคนเบา.

บังคนหนัก

(ราชา) น. อุจจาระ, ใช้ว่า พระบังคนหนัก.

ประสูติการ

น. การเกิด, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระประสูติการ.

สกุน

น. รก, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระสกุน.

สาง

น. หวี, ราชาศัพท์ใช้ว่า พระสาง.

ข้าวก้นบาตร

(สำ) น. อาหารเหลือจากพระฉันแล้วที่ศิษย์วัดได้อาศัยกิน.

พุทธาวาส

น. ส่วนหนึ่งของวัดประกอบด้วย โบสถ์ วิหาร เจดีย์ ซึ่งใช้เป็นที่ประกอบสังฆกรรม โดยมีกำแพงกันไว้ต่างหากจากส่วนที่พระภิกษุสามเณรอยู่อาศัย ซึ่งเรียกว่าสังฆาวาส, วัดที่สร้างขึ้นเป็นที่ประกอบสังฆกรรมโดยเฉพาะ โดยไม่มีสังฆาวาส เช่น วัดพระศรีรัตนศาสดาราม (วัดพระแก้ว).

โยม

น. คำที่พระสงฆ์ใช้เรียกบิดามารดาของตนหรือเรียกผู้ใหญ่รุ่นราวคราวเดียวกับบิดามารดา เช่น โยมพ่อ โยมแม่ โยมย่า โยมยาย โยมน้า; เป็นคำใช้แทนชื่อบิดามารดาของพระภิกษุสามเณร; เรียกผู้ที่เป็นบิดามารดาของพระว่า โยมพระ; เรียกผู้ที่แสดงตนเป็นผู้อุปการะพระภิกษุสามเณรโดยเจาะจงว่า โยมอุปัฏฐาก; เรียกฆราวาสที่อยู่ปฏิบัติรับใช้พระภิกษุสามเณรในวัดว่า โยมวัด; เรียกฆราวาสผู้อุปการะพระทั่ว ๆ ไป ว่า โยมสงฆ์.

ราโชวาท

น. คำสั่งสอนของพระราชา ใช้ว่า พระบรมราโชวาท. (ป.).

กัปปิยการก

[-การก] น. ผู้ปฏิบัติภิกษุในเรื่องปัจจัย ๔ คือ จีวร อาหาร ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค.

ห้าง

น. สถานที่จำหน่ายสินค้า, สถานที่ประกอบธุรกิจ. (จ.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ