ค้นเจอ 5,486 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ปัญญาส,ปัญญาส-"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สหัส,สหัส-,สหัสสะ

[สะหัดสะ-] ว. หนึ่งพัน คือ ๑๐ ร้อย (๑,๐๐๐). (ป.; ส. สหสฺร).

หึงส,หึงส-,หึงสา

[หึงสะ-] น. ความเบียดเบียน, การทำร้าย, การคิดให้เขาทนทุกข์, หิงสา ก็ว่า, บางทีก็ใช้เข้าคู่กับคำ พยาบาท เป็น หึงสาพยาบาท หรือ หิงสาพยาบาท. (ป., ส. หึสา).

อังส,อังส-,อังสะ

[อังสะ-] น. เรียกผ้าที่พระภิกษุสามเณรใช้ห้อยเฉวียงบ่าว่า ผ้าอังสะ; ส่วน, ภาค; ส่วนของมุม. (ป. อํส).

ศกุนิ

น. นก. (ส.; ป. สกุณิ).

ทาสปัญญา

[ทาดสะ-] น. ความคิดตํ่า. ว. โง่เขลาเบาปัญญา, มีสติปัญญาน้อย, เช่น คนทาสปัญญา. (ป.).

สมาธิ

[สะมาทิ] น. ความตั้งมั่นแห่งจิต; ความสำรวมใจให้แน่วแน่เพื่อให้จิตใจสงบหรือเพื่อให้เกิดปัญญาเห็นแจ้ง. (ป., ส.).

เบญจพล

น. กำลัง ๕ คือ ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา.

ทูษก

[ทู-สก] (แบบ) น. ผู้ประทุษร้าย. (ส.; ป. ทูสก).

โมษกะ

[-สะ-] น. โจร, ขโมย. (ส.; ป. โมส, โมสก).

โมษะ

[-สะ-] น. โจร, ขโมย. (ส.; ป. โมส, โมสก).

สรรเพชุดาญาณ

น. ญาณหรือปัญญาที่รู้ทุกสิ่ง หมายเอาญาณของพระพุทธเจ้า. (ส. สรฺวชฺาน; ป. สพฺพญฺญุตาณ).

ปัสสาสะ

น. ลมหายใจออก. (ป.; ส. ปฺรศฺวาส).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ