ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[-หฺลา] น. เทวดาผู้ใหญ่. (ช.).
น. เทวดาที่สิงอยู่ที่ต้นไม้. (ส.).
(โบ) น. เทวดา เช่น เมืองแมน.
น. ฟ้า, ชั้นเทวดา. (ช.).
น. ความเป็นมิตรสนิทสนมกัน เช่น ต้อนรับด้วยสันถวไมตรี ทูตสันถวไมตรี.
น. เทวดาผู้ยิ่งกว่าเทวดาอื่น. (ป. เทวาติเทว).
ก. อยู่, มาอาศัยอยู่, (มักใช้แก่เทวดา), เช่น ต้นไม้ต้นนี้มีรุกขเทวดาสิงสถิต.
(แบบ) น. ฟ้า, สวรรค์; วาสนา, เคราะห์. (ส.).
น. นางในเทพนิยายที่ถือว่าอยู่บนสวรรค์.
น. ฝน; ชื่อเทวดาแห่งนํ้า เทวดาแห่งฝน เรียกว่า พระพิรุณ. (ป., ส. วรุณ).
[ทิบ, ทิบพะ-] น. สวรรค์, ชั้นฟ้า, เทวโลก; วัน. (ป., ส. ทิว). ว. เป็นของเทวดา เช่น ทิพสมบัติ. (ป. ทิพฺพ; ส. ทิวฺย).
น. จอมแห่งเทวดา. (ส.; ป. เทวินฺท).