ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อ่อน ๆ น้อย ๆ (ส่วนมากใช้แก่สิ่งที่มีรสหวาน) เช่น หวานปะแล่ม ๆ.
น. ใจกลาง, ส่วนสำคัญ, เช่น มอนไข่ คือ ไข่แดง. ว. สนุก, เพราะ, หวาน, เช่น ใจมอน = ใจหวาน, ใจดี.
[มะล่อน] (โบ) ว. สนุก, เพราะ, หวาน.
[มาทุสอน] น. มธุสร, เสียงหวาน.
น. นํ้าผสมเครื่องเทศบางอย่าง โดยมากมีรสเปรี้ยวเค็มหวาน เช่น นํ้าจิ้มทอดมัน.
น. ชื่อมะปรางพันธุ์หนึ่ง รสหวานแหลม.
[-โอด] (กลอน) น. รสหวาน, รสอร่อย.
(สำ) น. คำติมักเป็นประโยชน์ทำให้ได้คิด, มักใช้เข้าคู่กับ หวานเป็นลม ว่า หวานเป็นลม ขมเป็นยา.
น. นมที่มีลักษณะข้นและมีรสหวานจัด ได้จากการทำให้นํ้าบางส่วนในนํ้านมวัวระเหยไปแล้วเติมนํ้าตาล.
[-สอน] น. เสียงหวาน. (ป.; ส. มธุสฺวร).
ว. หวาน, อร่อย; น่าปรารถนา. (ป.; ส. สฺวาทุ).
น. ผลหมากอ่อน เมื่อผ่าสดจะเห็นว่าเนื้อมีสีเหลืองซีดหรือเกือบขาว มีวุ้นสีขุ่น ๆ อยู่ตรงกลางมาก มีลายเส้นในเนื้อน้อย รสไม่ฝาด.