ค้นเจอ 171 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "รสชาติหวาน,ปากหวาน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปะแล่ม,ปะแล่ม ๆ

ว. อ่อน ๆ น้อย ๆ (ส่วนมากใช้แก่สิ่งที่มีรสหวาน) เช่น หวานปะแล่ม ๆ.

มอน

น. ใจกลาง, ส่วนสำคัญ, เช่น มอนไข่ คือ ไข่แดง. ว. สนุก, เพราะ, หวาน, เช่น ใจมอน = ใจหวาน, ใจดี.

มล่อน

[มะล่อน] (โบ) ว. สนุก, เพราะ, หวาน.

มาธุสร

[มาทุสอน] น. มธุสร, เสียงหวาน.

น้ำจิ้ม

น. นํ้าผสมเครื่องเทศบางอย่าง โดยมากมีรสเปรี้ยวเค็มหวาน เช่น นํ้าจิ้มทอดมัน.

มะยงชิด

น. ชื่อมะปรางพันธุ์หนึ่ง รสหวานแหลม.

เอมโอช

[-โอด] (กลอน) น. รสหวาน, รสอร่อย.

ขมเป็นยา

(สำ) น. คำติมักเป็นประโยชน์ทำให้ได้คิด, มักใช้เข้าคู่กับ หวานเป็นลม ว่า หวานเป็นลม ขมเป็นยา.

นมข้น

น. นมที่มีลักษณะข้นและมีรสหวานจัด ได้จากการทำให้นํ้าบางส่วนในนํ้านมวัวระเหยไปแล้วเติมนํ้าตาล.

มธุสร

[-สอน] น. เสียงหวาน. (ป.; ส. มธุสฺวร).

สาทุ

ว. หวาน, อร่อย; น่าปรารถนา. (ป.; ส. สฺวาทุ).

หมากหน้าหวาน,หมากหน้าอ่อน

น. ผลหมากอ่อน เมื่อผ่าสดจะเห็นว่าเนื้อมีสีเหลืองซีดหรือเกือบขาว มีวุ้นสีขุ่น ๆ อยู่ตรงกลางมาก มีลายเส้นในเนื้อน้อย รสไม่ฝาด.


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ