ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. สภาพ, ความเป็นอยู่ของตนเอง. (ส. สฺวภาว).
(แบบ) น. ผู้แบ่ง, เพศหญิงใช้ว่า ภาชินี.
น. แสงสว่าง; พระอาทิตย์. (ป.; ส. ภานุ).
น. พระอาทิตย์. (ป. ภาณุมา; ส. ภานุมนฺตฺ).
น. ความเบา, ความสะดวก, ความง่ายดาย. (ส. ลฆุภาว).
น. ฐานะหรือความเป็นอยู่อย่างสูง. (ป., ส. อุปริภาว).
น. อำนาจแห่งบุญ. (ป. ปุญฺานุภาว).
ว. ยวดยิ่ง, ยิ่งยวด, เช่น ทนทายาด, พระญาณสมเด็จทรง ทายาด. (ยวนพ่าย).
น. ตน, ลักษณะความเป็นตัวตนหรือบุคคล. (ป. อตฺตภาว).
ก. ระวัง, ดูแล, รักษา, (มักใช้เป็นส่วนท้ายของสมาส) เช่น พุทธรักขิต ญาณรักขิต. (ป.).
[อะพิสำโพทิยาน] น. ญาณคือความตรัสรู้เองด้วยพระปัญญาอันยิ่ง หมายเฉพาะการตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า.
[นักสะราด] น. ตำแหน่งคนถือธงท้ายเรือพระที่นั่งพาย. (วชิรญาณ).