ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[อากับ-] น. กิริยาท่าทาง. (ป.).
ว. หรูหราภูมิฐาน (มักใช้แก่กิริยาแต่งตัวหรือการแสดงกิริยาอื่น ๆ).
ก. แสดงกิริยาวาจาอย่างมีคารวะ; ยอมแพ้, สวามิภักดิ์. ว. มีกิริยาวาจาอย่างมีคารวะ.
ว. หรูหรางามเข้าที (มักใช้แก่กิริยาแต่งตัวหรือการแสดงกิริยาอื่น ๆ).
ว. มีกิริยาท่าทางกระชดกระช้อย, ตุ้งติ้ง หรือ ดุ้งดิ้ง ก็ว่า.
ว. แสดงกิริยาโกรธอย่างหมาจะกัด.
ก. ยกย่อง, สรรเสริญ; แสดงกิริยาเสน่หา.
ว. อ่อนช้อย, งามกิริยาท่าทาง, ชดช้อย ก็ว่า.
ก. มีกิริยามารยาทไม่เรียบร้อย ส่งเสียงเอะอะ.
ก. กิริยาที่จะยืนก็ไม่ใช่จะนั่งก็ไม่เชิง.
(สำ) ก. เยาะเย้ยด้วยกิริยาท่าทาง.
ก. กล่าวคำหรือแสดงกิริยาไม่สุภาพและเป็นการดูถูก.