ผลการค้นหา

กรภู* *กรภู *กรภู*
คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 67 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "กรภู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ตรีภูวะ

[-พูวะ] น. ตรีภพ. (ส. ตฺริภูว).
 พจนานุกรมไทย

อภูตะ

[อะพูตะ] ว. ไม่มี, ไม่เกิดขึ้น, ไม่ปรากฏ. (ป., ส.).
 พจนานุกรมไทย

จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย

ปัจจุบันใช้แบบมีทัณฑฆาต

กรสาปน,กรสาปน์

[กฺระสาบ] (แบบ) น. กระษาปณ์ เช่น แลพราหมณ์น้นนได้ทองร้อยกรสาปน เปนลาภด้วยเดอรขอทานทุกวันวารแก่มหาชนทงงหลายบมิขาดเลย. (ม. คำหลวง ชูชก). (ส. การฺษาปณ).
 พจนานุกรมไทย

ภรู

[พฺรู] น. คิ้ว. (ส. ภฺรู; ป. ภู).
 พจนานุกรมไทย

ภูษิต

ก. ประดับ, แต่ง. (ส.; ป. ภูสิต).
 พจนานุกรมไทย

กระลุมพาง

น. กลองหน้าเดียว, โบราณเขียนเป็น กรลุมพาง ก็มี.
 พจนานุกรมไทย

ภูษณ,ภูษณ-

[พูสะนะ-] น. เครื่องประดับ. (ส.; ป. ภูสน).
 พจนานุกรมไทย

เวสภู

[เวดสะ-] น. พระนามของพระพุทธเจ้าองค์หนึ่ง. (ป. เวสฺสภู).
 พจนานุกรมไทย

ศูกร

[-กอน] น. หมู. (ส.; ป. สูกร).
 พจนานุกรมไทย

ภูษา

น. เครื่องนุ่งห่ม, ผ้าทรง. (ส.; ป. ภูสา ว่า เครื่องประดับ).
 พจนานุกรมไทย

กรรมกร

[กำมะกอน] น. คนงาน, ลูกจ้างที่ใช้แรงงาน. (ส. กฺรม = การงาน + กร = ผู้ทำ; ป. กมฺม + กร).
 พจนานุกรมไทย

 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด