ค้นเจอ 6,239 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ประวีรา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หระ

[หะระ] น. ชื่อพระอิศวร. (ป., ส. หร ว่า นำไป).

อุตดร,อุตร,อุตร-

[อุดดอน, อุดตะระ-] น. อุดร. (ป., ส. อุตฺตร).

มรณ,มรณ-,มรณ์,มรณะ

[มอระนะ-, มะระนะ-, มอน, มอระนะ] น. ความตาย, การตาย. (ป., ส.). ก. ตาย.

กระวี

(โบ) ก. แกว่ง. (เพี้ยนมาจาก คระวี).

ทวีปี

[ทะวี-] (แบบ) น. เสือ, เสือดาว. (ส.).

ปริ,ปริ-,ปริ-

[ปะริ-] เป็นอุปสรรคในภาษาบาลีและสันสกฤต, ใช้นำหน้าศัพท์อื่นแปลว่า รอบ เช่น ปริมณฑล.

กระทบ

ก. โดน, ถูกต้อง, ปะทะ, พูดหรือทำให้กระเทือนไปถึงผู้อื่น เช่น พูดกระทบเขา ตีวัวกระทบคราด, ในบทกลอนใช้ว่า ทบ ก็มี เช่น ของ้าวทบปะทะกัน. (ตะเลงพ่าย), หรือว่า ประทบ ก็มี เช่น ประทบประทะอลวน. (ตะเลงพ่าย).

วีรบุรุษ

[วีระบุหฺรุด] น. ชายที่ได้รับยกย่องว่ามีความกล้าหาญ. (ส. วีรปุรุษ).

ภารธุระ

[พาระทุระ, พานทุระ] น. การงานที่รับทำ, กิจการที่ขวนขวายประกอบ.

ราชูปถัมภ์,ราโชปถัมภ์

[ราชูปะถำ, ราโชปะถำ] น. ความอุปถัมภ์ของพระราชา ใช้ว่า พระบรมราชูปถัมภ์. (ป.).

อัจฉรา

[อัดฉะรา] น. นิ้วมือ; ลัดนิ้วมือหนึ่ง, เวลาประเดี๋ยวเดียว, ชั่วพริบตา. (ป.).

ถูป,ถูป-

[ถูปะ-] (แบบ) น. เจดีย์ซึ่งก่อไว้สำหรับบรรจุของควรบูชา มีกระดูกของบุคคลที่นับถือเป็นต้น. (ป.).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ