ค้นเจอ 8,195 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "เสาวนิต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุกกาบาต

น. ผีพุ่งไต้, อุกลาบาต ก็เรียก. (ป. อุกฺกาปาต; ส. อุลฺกาปาต).

บรรพต-

[บันพดตะ-] น. ภูเขา. (ส. ปรฺวต; ป. ปพฺพต).

จาว

น. สิ่งที่งอกอยู่ภายในผลไม้บางอย่าง เช่น จาวมะพร้าว จาวตาล, (กลอน) โดยปริยายหมายถึงนมผู้หญิง เช่น พวงจาวเจิดแจ่มแก้ว จักรพรรดิ พี่เอย. (นิ. นรินทร์), ดวงจาววนิภาคย์พ้น เสาวบุษป์. (ทวาทศมาส).

คอสอง

น. ส่วนของเรือนที่ต่อตั้งแต่หัวเสาสุดขึ้นไปอีกชั้นหนึ่งถึงจันทัน.

จันทันพราง

น. ตัวไม้จันทันที่ไม่ได้อยู่บนหัวเสา.

ถัมภ์

(แบบ) น. หลัก, เสา; ความดื้อ, ความกระด้าง. (ป.).

ทวารบถ

[ทะวาระบด] น. ทางเข้าออก เช่น อันกำแพงเชิงเทินป้อมปราการที่ล้อมกรุง รวมทั้งทวารบถทางเข้านครเล่า. (กามนิต).

นิคห,นิคห-,นิคหะ

[นิกคะหะ-, นิกคะหะ] (แบบ) น. การข่ม, การปราบปราม. (ป. นิคฺคห).

นิสัช

(แบบ) น. การนั่ง. (ป. นิสชฺชา).

ห่างเห

(กลอน) ว. จากไป, พรากไป, เช่น นิราศร้างห่างเหเสนหา ปางอิเหนาเศร้าสุดถึงบุษบา. (นิ. อิเหนา).

กาบพรหมศร

น. ชื่อกาบกระหนกชนิดหนึ่งที่ประกอบกับโคนเสา เช่น เสาบุษบก มีลักษณะคล้ายอินทรธนูละคร.

เนาว,เนาว-,เนาว-

[เนาวะ-] (แบบ) ว. ใหม่. (ป. นว).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ