ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[สีตะ-] ว. หนาว, เย็น, เย็นเยือก. (ส.; ป. สีต).
[สะเหฺวดง] ว. มีตัวขาว. (ส. เศฺวต + องฺค).
[นิยะยานิกะ-] (แบบ) ว. ที่นำออกไปจากทุกข์ เช่น นิยยานิกธรรม คือ ธรรมที่นำสัตว์ออกจากทุกข์. (ป., ส. นิรฺยาณิก).
(แบบ) บ. ใน, ที่, เช่น แล้วจึงตั้งกมลจิตร ประดิษฐ์กำลุงใน หุงการชาลอรรคนิประไพ ก็เผาอาตมนิศกนธ์. (ดุษฎีสังเวย).
ว. ถี่ ๆ เช่น กินออกจ้นมิได้หยุดช่างสุดแสน. (นิ. ลอนดอน).
น. ประตูเพนียดที่มีเสาโตงเตง.
ก. อิง เช่น ยืนพิงเสา.
น. เสาที่ยื่นออกไปทางหัวเรือ.
พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.
[รัดชะ-] น. รชตะ, เงิน. (ส., ป. รชต).
[นิโรด, นิโรดทะ-] (แบบ) น. ความดับ; นิพพาน. (ป.).
(กลอน) ว. บ้า เช่น เฒ่าจังกวดกามกวน. (ม. คำหลวง ชูชก). (ข. ฉฺกวต).