ค้นเจอ 8,195 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "เสาวนิต"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศีต,ศีต-

[สีตะ-] ว. หนาว, เย็น, เย็นเยือก. (ส.; ป. สีต).

เศวดงค์

[สะเหฺวดง] ว. มีตัวขาว. (ส. เศฺวต + องฺค).

นิยยานิก,นิยยานิก-

[นิยะยานิกะ-] (แบบ) ว. ที่นำออกไปจากทุกข์ เช่น นิยยานิกธรรม คือ ธรรมที่นำสัตว์ออกจากทุกข์. (ป., ส. นิรฺยาณิก).

กำลุง

(แบบ) บ. ใน, ที่, เช่น แล้วจึงตั้งกมลจิตร ประดิษฐ์กำลุงใน หุงการชาลอรรคนิประไพ ก็เผาอาตมนิศกนธ์. (ดุษฎีสังเวย).

จ้น

ว. ถี่ ๆ เช่น กินออกจ้นมิได้หยุดช่างสุดแสน. (นิ. ลอนดอน).

ประตูโตงเตง

น. ประตูเพนียดที่มีเสาโตงเตง.

พิง

ก. อิง เช่น ยืนพิงเสา.

เสาชี้

น. เสาที่ยื่นออกไปทางหัวเรือ.

พยัญชนะตัวที่ ๓๗ เป็นพวกอักษรตํ่า ใช้เป็นพยัญชนะต้น เช่น วัน วา ใช้ควบกล้ำกับพยัญชนะตัวอื่นบางตัว เช่น กว่า ความ และใช้เป็นตัวสะกดในแม่เกอว เช่น กล่าว นิ้ว.

รัชด,รัชด-,รัชต,รัชต-

[รัดชะ-] น. รชตะ, เงิน. (ส., ป. รชต).

นิโรธ,นิโรธ-

[นิโรด, นิโรดทะ-] (แบบ) น. ความดับ; นิพพาน. (ป.).

จังกวด

(กลอน) ว. บ้า เช่น เฒ่าจังกวดกามกวน. (ม. คำหลวง ชูชก). (ข. ฉฺกวต).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ