ค้นเจอ 155 รายการ

คำในภาษาไทยที่มักเขียนผิดที่เกี่ยวข้องกับ "ผักดอง"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ดอง

ก. แช่หรือหมักผัก ผลไม้ และสิ่งต่าง ๆ ไว้ในนํ้าส้ม นํ้าเกลือ เป็นต้น เพื่อเก็บรักษาไว้ให้อยู่ได้นาน ๆ เช่น ดองผัก ดองผลไม้ หรือเพื่อไม่ให้เปื่อยเน่า เช่น ดองศพ; โดยปริยายหมายความว่า เก็บหมกไว้นานเกินควร เช่น เอาหนังสือไปดองไว้. ว. เรียกสิ่งที่ดองแล้วนั้น เช่น ผักดอง ยาดอง ศพดอง.

ดอง

น. วิธีห่มผ้าของภิกษุสามเณรอย่างหนึ่งโดยปิดบ่าซ้าย เปิดบ่าขวา เรียกว่า ห่มดอง.

ดอง

(ถิ่น-อีสาน) น. การแต่งงาน เช่น กินดอง = กินเลี้ยงในพิธีแต่งงาน เกี่ยวดอง = เกี่ยวข้องกันโดยการแต่งงาน. ว. เนื่องกันในทางเขยหรือสะใภ้ เช่น เกี่ยวดอง เป็นดองกัน.

ดอง

น. ไม้สำหรับสงฟางในเวลานวดข้าว, กระดองหาย ขอฉาย คันฉาย ดองฉาย หรือ ดองหาย ก็เรียก.

เกี้ยมไฉ่

น. ผักดองเค็มชนิดหนึ่ง. (จ.).

ฑาก,ฑาก-

[ดากะ-] (แบบ) น. ผักดอง, เมี่ยง. (ป.).

กงไฉ่

น. ผักกาดเค็มชนิดหนึ่งของจีน. (จ. ก้งไฉ่ ว่า ผักดองเค็ม).

ผัก

น. พืชที่ใช้เป็นอาหาร; ใช้เป็นคำนำหน้าชื่อพืชบางจำพวก เช่น ผักกาด ผักกูด ผักปลาบ ผักหนอก.

ปรองดอง

ปองดอง

ตังฉ่าย

น. ผักดองแห้งแบบจีนชนิดหนึ่ง ใช้ปรุงอาหาร. (จ.).

ผักโขม

ดู ขม ๒ (๑).

ผักแพว

ดู แพว (๑).


 คำไทยที่มักเขียนผิด จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ