ค้นเจอ 249 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "หูหนวก, ตึก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หูหนวก

น. หูที่ขาดสมรรถภาพในการได้ยินเสียง, โดยปริยายหมายความว่า ฟังอะไรไม่ได้ยิน.

หูหนวกตาบอด

(สำ) ว. ไม่รับรู้รับเห็นสิ่งใด ๆ ทั้งสิ้น.

หนวก

[หฺนวก] ว. อาการที่หูขาดสมรรถภาพในการได้ยินเสียง.

ตึก

น. อาคารที่ก่อสร้างด้วยอิฐปูนเป็นต้น.

ต่างหู

น. ตุ้มหู.

หู

น. ส่วนหนึ่งของร่างกายคนและสัตว์ ทำหน้าที่สำหรับฟังเสียง; ส่วนแห่งสิ่งของที่ทำไว้หิ้ว แขวน ร้อย หรือรูดเข้าออก เช่น หูกระทะ หูมุ้ง หูกางเกง หูถุง; สิ่งที่ทำเป็นห่วงหรือเป็นวง ๆ เช่น หูแจว; (ปาก) เรียกส่วนหูฟังและกระบอกพูดของเครื่องรับโทรศัพท์ว่า หูโทรศัพท์.

พระกรรณ

หู ใบหู

ร่างกาย

พระกุณฑล

ต่างหู

เครื่องประดับ

ตุ้มพระกรรณ

ต่างหู

เครื่องประดับ

ตุ้มหู

น. เครื่องประดับหู, ต่างหู.

หูฝาด,หูเฝื่อน

ก. ได้ยินเสียงเพี้ยนไป.

ขัดหู

ก. ฟังไม่ถูกหู, ฟังไม่เพราะหู.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ