เพรียง
[เพฺรียง] น. ส่วนร่างกายที่นูนอยู่หลังหู, มักใช้ว่า เพรียงหู; เรียกผิวหนังที่ขรุขระอย่างหน้าออกฝีว่ามีลักษณะเป็นเพรียง. ว. พร้อม, มักใช้คู่กันว่า พร้อมเพรียง.
ผลการค้นหา
ประเภทการค้นหา
ตัวกรองผลการค้นหา
ค้นเจอ 225 รายการ
คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ตุ้มหู,ต่างหู"
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด