ผลการค้นหา

คำราชาศัพท์คำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 341 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ตัดสิน,ขี้ขาด"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สายตัว

น. เนื้อตัว เช่น ทำงานสายตัวแทบขาด.
 พจนานุกรมไทย

เสียพรหมจรรย์

ก. ขาดจากความเป็นนักบวชเพราะล่วงละเมิดการประพฤติพรหมจรรย์.
 พจนานุกรมไทย

หนุนเนื่อง

ก. เพิ่มเติมเข้ามาไม่ขาดสาย เช่น กองทัพข้าศึกหนุนเนื่องเข้ามา.
 พจนานุกรมไทย

โกโรโกโรก

(ปาก) ว. แบบบาง, ไม่มั่นคง; ผอมแห้ง, ขี้โรค.
 พจนานุกรมไทย

ขี้เทา

น. ขี้ที่ค้างอยู่ในลำไส้เด็กที่คลอดใหม่.
 พจนานุกรมไทย

โคมัย

น. ขี้วัว. (ป., ส. โค + มย).
 พจนานุกรมไทย

ปลดทุกข์

ก. ทำให้หมดทุกข์; (ปาก) เยี่ยว, ขี้.
 พจนานุกรมไทย

สะบั้น

ว. อาการที่แยกหรือขาดจากกันอย่างเด็ดขาด เช่น สัมพันธภาพขาดสะบั้น ความรักขาดสะบั้น, โดยปริยายหมายความว่า อย่างยิ่ง, อย่างมาก, เช่น กินสะบั้น.
 พจนานุกรมไทย

คร้าน

[คฺร้าน] ว. มีความรู้สึกไม่อยากจะทำหรือคิดหรือไม่อยากแสดงอาการใด ๆ, ตามปรกติเมื่อใช้พูดมักมีคำ ขี้ ประกอบหน้า เช่น ขี้คร้าน และมักใช้เข้าคู่กับคำ เกียจ เป็น เกียจคร้าน ขี้เกียจขี้คร้าน หมายความว่า ไม่อยากทำงาน.
 พจนานุกรมไทย

กะพร่องกะแพร่ง

[-พฺร่อง-แพฺร่ง] ว. ขาด ๆ วิ่น ๆ, มีบ้างขาดบ้าง, ไม่สมํ่าเสมอ; ไม่เต็มที่, ไม่ครบถ้วน, ไม่พอเพียง, (ตามที่คาดหมายไว้).
 พจนานุกรมไทย

ค่อน

ก. ตัด, ทอน, เช่น บั่นเรือขาดเปนท่อน ค่อนพวนขาดเปนทุ่น. (ตะเลงพ่าย); ตี, ทุบ, ข้อน ก็ใช้.
 พจนานุกรมไทย

กะรุ่งกะริ่ง

ว. ขาดออกเป็นริ้ว ๆ, เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย.
 พจนานุกรมไทย

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด