ค้นเจอ 209 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "คับแค้น, โกรธแค้น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บึ้งตึง

ว. อาการที่หน้าบึ้งเพราะโกรธหรือไม่พอใจเป็นต้น.

ฟัดเฟียด

ว. กระฟัดกระเฟียด, อาการที่ทำโกรธสะบัดกระฟัดกระเฟียด.

เลือดขึ้นหน้า

(สำ) ก. โกรธมากจนหน้าแดง, โมโห.

กระแทกกระทั้น

ว. กระแทกเสียงหรือกระแทกสิ่งของให้รู้ว่าไม่พอใจหรือโกรธ.

กรี๊ด

ว. อาการที่เปล่งเสียงร้องดังเช่นนั้นด้วยความตกใจหรือโกรธเป็นต้น.

ขึงตา

ก. จ้องดูอย่างเขม็งด้วยอาการโกรธ หรือด้วยประสงค์จะห้าม.

เต็มประดา

ว. เต็มทน, เต็มที, เช่น โกรธเต็มประดา เกลียดเต็มประดา.

แปร๋,แปร๋แปร้น

ว. เสียงดังแหลมอย่างเสียงช้างร้องเมื่อโกรธหรือตกใจ, แปร้นแปร๋ ก็ว่า.

มึนตึง

ก. แสดงอาการออกจะโกรธ ๆ ไม่พูดด้วย ไม่มองหน้า.

หน้างอ

ว. มีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจ เป็นต้น.

หน้าแดง

น. หน้าเต็มไปด้วยเลือดฝาดเพราะความกระดากอายหรือโกรธเป็นต้น.

หน้าง้ำ

ว. มีสีหน้าแสดงอาการโกรธ ไม่พอใจ หรือไม่ได้อย่างใจ เป็นต้น.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ