ค้นเจอ 209 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "คับแค้น, โกรธแค้น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โทโส

น. ความโกรธ, ความฉุนเฉียว. (ป.; ส. โทษ).

แผลงฤทธิ์แผลงเดช

(ปาก) ก. อาละวาดด้วยความโกรธเพราะถูกขัดใจ, ออกฤทธิ์ ก็ว่า.

เหม่,เหม่ ๆ

[เหฺม่] (กลอน) อ. คำที่เปล่งออกมาแสดงความโกรธเพื่อขู่หรือตวาด, อุเหม่ ก็ว่า. ว. เสียงดังเช่นนั้น แสดงความโกรธ.

แยกเขี้ยว

ก. เผยอริมฝีปากให้เห็นเขี้ยวด้วยอาการโกรธหรือขู่ เช่น เสือแยกเขี้ยว, (ปาก) โดยปริยายหมายถึงพูดด้วยความโกรธหรือขู่.

เสียงเกรี้ยว

ว. อาการที่เปล่งเสียงอย่างโกรธจัด เช่น เขาคงกำลังโกรธอยู่ เราพูดด้วยดี ๆ กลับตวาดเสียงเกรี้ยว, เสียงเขียว ก็ว่า.

เสียงเขียว

ว. อาการที่เปล่งเสียงอย่างโกรธจัด เช่น เขาเข้าไปผิดจังหวะ หัวหน้ากำลังโกรธอยู่ เลยถูกตวาดเสียงเขียว, เสียงเกรี้ยว ก็ว่า.

โรษณะ

[โรดสะนะ] น. ความเคือง, ความแค้น. (ส.; ป. โรสน).

ล้างแค้น

ก. แก้แค้นโดยทำร้ายร่างกายหรือทำลายล้างชื่อเสียงของผู้ที่ทำให้ตนแค้น.

ขัดใจ

ก. โกรธเพราะทำไม่ถูกใจ, ไม่ยอมให้ทำตามใจ.

ขุ่นเคือง

ก. โกรธกรุ่น ๆ อยู่ในใจ, เคืองขุ่น ก็ว่า.

ชิ,ชิชะ,ชิชิ

อ. คำที่เปล่งออกมาเมื่อรู้สึกโกรธหรือไม่ชอบใจเป็นต้น.

ดาลโทสะ

ก. บังเกิดความโกรธถึงขนาด, ลุแก่โทสะ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ