ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. ห่างไกลจากที่อยู่ของคน, ยังไม่เจริญ; ทารุณโหดร้าย.
ว. มิดชิดหรือห่างไกลจนพ้นสายตา.
น. เสียงดังมากอย่างเสียงในที่จำกัด เช่นในโบสถ์; เสียงดังไปได้ไกล.
น. ผู้ที่ได้ผ่านทางไกลหรืออยู่มานาน, คนแก่. (ป.).
(สำ) น. ผู้ที่ไปหลงติดอยู่ ณ บ้านใดบ้านหนึ่งแล้วไม่ยอมกลับบ้านของตน, ผู้เร่ร่อนไปไม่มีที่พักพิงเป็นหลักแหล่ง.
ก. ปราศจากเสียงรบกวน เช่น เด็ก ๆ ไม่อยู่บ้าน ทำให้บ้านสงบเงียบ.
(สำ) ก. นำศัตรูเข้าบ้าน.
น. บ้านปลายเขตแดน. (ป.).
น. เขตบริเวณ เช่น ละแวกบ้าน.
[วะสะ-] (แบบ) น. ที่อยู่, บ้าน; การอยู่. (ป.).
น. การอยู่, การพัก; ที่อยู่, บ้าน. (ป., ส.).
ก. ครองเมือง.