ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(สำ) ว. ที่ยังอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้, ที่ยังอยู่ห่างไกล.
ว. พ้นสายตาไป เช่น อยู่เสียไกลลิบลับ.
ว. ไกล, ห่าง, พ้นออกไป. (ป., ส.).
ว. ไกลมากที่สุด เช่น ต่อให้หนีไปอยู่สุดขอบฟ้า ก็จะตามให้พบ, สุดหล้าฟ้าเขียว ก็ว่า.
[คามะ-, คามมะ-] (แบบ) น. บ้าน, หมู่บ้าน. (ป.).
น. บ้าน, เรือน, ที่อยู่. (ส.).
น. ที่อยู่, บ้าน. (ป., ส.).
ช้างบ้าน 2 ตัว
คำสุภาพ
ว. ไกลมาก, ปลายไกลสุด, เช่น บ้านของเขาอยู่สุดโต่ง ไปมาลำบาก แถวลูกเสือยาวเหยียดลูกผมยืนอยู่เสียสุดโต่ง เลยมองไม่เห็น; มากเกินขอบเขตที่ควรเป็น, ตึงหรือหย่อนเกินไป, เช่น การปฏิบัติสุดโต่ง.
(สำ) น. คนในบ้านเป็นใจช่วยให้คนนอกบ้านเข้ามาทำความเสียหายได้.
(ปาก) ส. คำใช้แทนนามที่อยู่ไกลออกไป.