ค้นเจอ 176 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เพ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เพไนย

น. เวไนย, ผู้พึงดัดได้สอนได้. (ป. เวเนยฺย).

เพ้ย

ว. คำขับไล่ที่เปล่งเสียงแรง ๆ ให้สัตว์เช่นไก่หนีไป; คำรับในเวลาพากย์โขน คนรับร้องเพ้ย. ก. ตะเพิด เช่น ถูกเพ้ย.

เพรง

[เพฺรง] ว. ก่อน, เก่า, เช่น แต่เพรงกาล.

เพรซีโอดิเมียม

[เพฺร-] น. ธาตุลำดับที่ ๕๙ สัญลักษณ์ Pr เป็นโลหะ ลักษณะเป็นของแข็งสีเหลืองอ่อน ๆ หลอมละลายที่ ๙๓๕ °ซ. (อ. praseodymium).

เพรา

[เพฺรา] น. เวลาเย็น เช่น เกลออย่ากินเข้าเพราเลย เกลออดเข้าเพราให้เถิงรุ่ง. (ไตรภูมิ); มื้อ.

เพรา

[เพฺรา] ว. งาม, น่าดู.

เพรางาย

น. เวลาเช้า; มื้อเช้า.

เพราพริ้ง,เพราเพริศ

ว. สวยงาม, พริ้งเพรา ก็ว่า.

เพราะ

ว. น่าฟัง, เสนาะ, ไพเราะ, เช่น เสียงเพราะ พูดเพราะ.

เพราะ

สัน. ด้วย, เหตุ, เพื่อ.

เพราะฉะนั้น

สัน. คำสำหรับนำหน้าความที่บอกผลหรือข้อสรุป.

เพราะว่า

สัน. คำสำหรับนำหน้าความที่อธิบายเหตุหรือสาเหตุ.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ