ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. เวไนย, ผู้พึงดัดได้สอนได้. (ป. เวเนยฺย).
ว. คำขับไล่ที่เปล่งเสียงแรง ๆ ให้สัตว์เช่นไก่หนีไป; คำรับในเวลาพากย์โขน คนรับร้องเพ้ย. ก. ตะเพิด เช่น ถูกเพ้ย.
[เพฺรง] ว. ก่อน, เก่า, เช่น แต่เพรงกาล.
[เพฺร-] น. ธาตุลำดับที่ ๕๙ สัญลักษณ์ Pr เป็นโลหะ ลักษณะเป็นของแข็งสีเหลืองอ่อน ๆ หลอมละลายที่ ๙๓๕ °ซ. (อ. praseodymium).
[เพฺรา] น. เวลาเย็น เช่น เกลออย่ากินเข้าเพราเลย เกลออดเข้าเพราให้เถิงรุ่ง. (ไตรภูมิ); มื้อ.
[เพฺรา] ว. งาม, น่าดู.
น. เวลาเช้า; มื้อเช้า.
ว. สวยงาม, พริ้งเพรา ก็ว่า.
ว. น่าฟัง, เสนาะ, ไพเราะ, เช่น เสียงเพราะ พูดเพราะ.
สัน. ด้วย, เหตุ, เพื่อ.
สัน. คำสำหรับนำหน้าความที่บอกผลหรือข้อสรุป.
สัน. คำสำหรับนำหน้าความที่อธิบายเหตุหรือสาเหตุ.