คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "เพ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ค้นเจอ 176 รายการ

 หรือคุณกำลังค้นหา เพท, เพล, เพศ, เพส, เพะ, เพา, เพ

เพ

ก. พังทลาย.

เพ็ก

น. ชื่อไผ่ ๒ ชนิดในวงศ์ Gramineae คือ ชนิด Arundinaria pusilla A. Cheval. et A. Camus ต้นเล็ก ขึ้นเป็นกอเดี่ยวหนาแน่นในป่าเบญจพรรณ, ไผ่เผ็ด หรือ หญ้าเพ็ก ก็เรียก, และชนิด Bambusa multiplex (Lour). Räusch. ต้นเล็ก เนื้อปล้องเกือบตัน ขึ้นเป็นกอ ใช้ปลูกประดับได้.

เพกา

น. ชื่อไม้ต้นชนิด Oroxylum indicum (L.) Kurz ในวงศ์ Bignoniaceae ฝักแบนยาวใหญ่มาก ฝักอ่อนทำให้สุกแล้วกินได้ เมล็ดใช้ทำยาได้.

เพคะ

ว. คำรับหรือคำลงท้ายที่ผู้หญิงใช้เพ็ดทูลเจ้านายตั้งแต่ชั้นหม่อมเจ้าขึ้นไป.

เพ็ง

ว. เต็ม เช่น วันเพ็ง. (เลือนมาจาก เพ็ญ).

เพ่ง

ก. จ้องดู, เล็งดู, (ใช้แก่ตา) เช่น เพ่งสายตา เพ่งหนังสือ; มุ่งเฉพาะอารมณ์ภายใน (ทางใจ) เช่น เพ่งกสิณ; เจาะจง.

เพ่งพิศ

ก. ดูด้วยความพินิจพิเคราะห์.

เพ่งเล็ง

ก. มุ่งจะเอา, มุ่งจะติโทษ, มุ่งถึง.

เพ็จ

ว. เล็ก, ย่อม, น้อย.

เพ็จ

ก. เผล็ด, ผลิ, เช่น พิเภทเพ็จผกากาญจน. (ม. คำหลวง จุลพน).

เพ็จไม้

น. ไม้ไผ่ลำเล็กกว่าลำอื่น ๆ เนื้อเหนียวแข็ง. (พจน. ๒๔๙๓).

เพชฉลูกรรม

[เพ็ดฉะหฺลูกำ] น. พระวิศวกรรม.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ