ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ว. อาการที่เห็นไกลลิบหรือสูงลิบ เช่น เรืออยู่ไกลลิ่ว ภูเขาสูงลิ่ว.
น. เปลือกซากหอยต่าง ๆ ที่ทับถมกันอยู่ ใช้ทำปูนขาวที่เรียกว่า ปูนหอย. (ไกลบ้าน), กะซ้าหอย ก็ว่า.
[อัดทะ-] น. ทาง, ทางไกล, ระยะไกล; กาล, กาลยาวนาน. (ป.; ส. อธฺวนฺ).
ก. ตื่นสายมาก ในความว่า นอนกินบ้านกินเมือง; (ปาก) ฉ้อราษฎร์บังหลวง.
(โบ) ก. ครองเมือง.
(สำ) ก. นอนตื่นสายด้วยความเกียจคร้าน (ใช้เป็นคำประชด).
(สำ) น. สถานที่ตนเคยอยู่อาศัยมาก่อน.
ก. เดินทางไกลไปยังที่ต่าง ๆ โดยมักไปเป็นประจำ.
(สำ) ก. หวังในสิ่งที่อยู่ไกลตัว.
ก. แลไป, มองดูในระยะไกล.
ว. ที่ไปมาลำบากมาก, ที่ห่างไกลความเจริญ.
(ปาก) ว. ใช้ประกอบนามที่อยู่ไกลออกไป.