ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
น. ของคาวชนิดหนึ่งทำด้วยแป้งผสมหัวผักกาด นึ่งให้สุก แล้วผัดกับถั่วงอก ผักกุยช่าย.
น. ผักโขม. [ดู ขม ๒ (๑)].
น. ผักกาดหัว. (ดู กาด ๑).
[สากะ-] น. ผัก; ต้นสัก. (ส.).
น. คนที่กินแต่ผัก (ไม่กินเนื้อ). (ส.).
น. ไม้สำหรับสงฟางในเวลานวดข้าว, ดอง กระดองหาย ขอฉาย หรือ คันฉาย ก็เรียก. (ข. จงฺหาย ว่า ไม้สงฟาง, ดอง ว่า ด้าม, ฉาย ว่า สง).
(ถิ่น-พายัพ) น. ผักคราด. (ดู คราด ๒).
(ถิ่น-พายัพ) น. ผักแพว. [ดู แพว (๑)].
(ราชา) น. ผักตบชนิด Monochoria hastata Solms.
[-หฺนอง] (ถิ่น-พายัพ) น. ผักกระเฉด. (ดู กระเฉด).
[-แหฺวน] น. ผักคราดหัวแหวน. (ดู คราด ๒).
[โหมฺ] น. ผักโหม. [ดู ขม ๒ (๑)].