ค้นเจอ 225 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ตุ้มหู,ต่างหู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บ้องหู

น. ช่องหู, รูหู, เช่น ขี้หูเต็มบ้องหู.

สร้อยระย้า

น. ชื่อตุ้มหูชนิดหนึ่งที่มีระย้าห้อยลงมา.

แคะพระกรรณ

ไม้แคะหู

เครื่องใช้ทั่วไป

ไม้แคะหู,ไม้ควักหู

น. เครื่องมือชนิดหนึ่งทำด้วยโลหะหรืองาเป็นต้น ปลายโค้งหรืองอคล้ายจวัก สำหรับแคะและควักขี้หู.

ตำหูตำตา

ว. ปรากฏชัดแก่ตา, ตำตา ก็ว่า.

ไม่ลืมหูลืมตา

ว. งมงาย เช่น หลงจนไม่ลืมหูลืมตา.

ลืมหูลืมตา

ก. เปิดหูเปิดตารับรู้ความเป็นไปของสิ่งต่าง ๆ ทั่วไป เช่น รู้จักลืมหูลืมตาดูโลกเสียบ้างซิ; มักใช้แก่ฝนในความปฏิเสธ หมายความว่าหนักมาก เช่น ฝนตกอย่างไม่ลืมหูลืมตา.

เสียงแปร่งหู

น. เสียงพูดที่ผิดเพี้ยนไปจากปรกติ เนื่องจากมีอารมณ์ไม่พอใจแฝงอยู่.

หลับหูหลับตา

ก. อาการที่ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างลวก ๆ โดยไม่พินิจพิเคราะห์ให้รอบคอบเสียก่อน เช่น รายงานนี้ดูคล้ายกับหลับหูหลับตาทำ; อาการที่ไม่รับรู้เหตุการณ์ใด ๆ เลย เช่น เรื่องนี้เขารู้กันทั่วบ้านทั่วเมืองแล้ว คุณมัวไปหลับหูหลับตาอยู่เสียที่ไหน; อาการที่ต้องแข็งใจหรือฝืนใจทำ เช่น แม้ว่าอาหารจะไม่อร่อยก็ต้องหลับหู หลับตากลืนเข้าไป.

หูหนวกตาบอด

(สำ) ว. ไม่รับรู้รับเห็นสิ่งใด ๆ ทั้งสิ้น.

กระจอนหู

(ถิ่น) น. ตุ้มหู. (ลัทธิ. ภาค ๑๘ ตอน ๑).

ลิ้นตวัดถึงใบหู,ลิ้นตวัดถึงหู

(สำ) ว. ที่พูดจาตลบตะแลงเชื่อไม่ได้.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ