ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[แกฺล้ว] ว. กล้า, องอาจ, เก่ง, ว่องไว.
ว. มาก, ยิ่ง, เช่น เก่งชะมัด, ชะมัดยาด ก็ว่า.
ว. เอาการ, ค่อนข้างมากทีเดียว, เช่น เก่งพอดู.
(สำ) ก. ยกตนเองว่าดีว่าเก่ง.
(สำ) ว. เก่งมาก, หาคนเทียบเท่าได้ยาก, เช่น เขาเป็นคนเรียนเก่งหาตัวจับยาก เขาเล่นการพนันเก่งหาตัวจับยาก.
ก. พูดจาทักทายเก่ง, พูดจาว่าคนง่าย ๆ; เห่าเก่ง (ใช้แก่สุนัข).
(ปาก) ว. อย่างยิ่ง เช่น สวยเป็นบ้า เก่งเป็นบ้า.
(ปาก) ว. ที่ดื่มเหล้าเก่ง ไม่เมาง่าย ๆ.
ว. ว่องไว, เก่ง, เชี่ยว, เช่น ชำเนียรในศิลป์. (สรรพสิทธิ์).
(ปาก) ว. ไม่ช้า, ไม่นาน, ไม่เท่าไร, เช่น เก่งไปได้ไม่กี่น้ำหรอก.
(สำ) ว. เล็กแต่เก่งกล้าสามารถมาก, เล็กแต่มีพิษสง.
(ปาก) ว. อาการที่ทำท่าว่าเก่ง เช่น ยืนก๋า เต้นก๋า.