ค้นเจอ 1,566 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "อ้าปาก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

งาบ ๆ

ว. อาการที่อ้าปากแล้วหุบปาก, อาการที่หายใจทางปาก (เป็นอาการของคนและสัตว์ที่เหนื่อยหอบหรือใกล้จะตาย), พะงาบ พะงาบ ๆ ปะงาบ หรือ ปะงาบ ๆ ก็ว่า. [ไทยขาว งาบ ว่า อ้า, งาบสบ ว่า อ้าปาก (เพื่อหายใจ)].

พระโอษฐ์

ปาก

ร่างกาย

มุบมิบ

ว. ปิดบังไม่ให้คนอื่นรู้, อาการที่เถียงหรือบ่นโดยอ้าปากขึ้นลงเล็กน้อยไม่ให้ได้ยิน.

ขากรรไกร

[-กันไกฺร] น. กระดูกต้นคางที่อ้าขึ้นอ้าลง มีลักษณะอย่างกรรไกร, ขากรรไตร หรือ ขาตะไกร ก็ว่า.

อ้าขาผวาปีก,อ้าขาพวาปีก

(สำ) ก. หาเรื่องมาเป็นภาระของตนโดยไม่จำเป็น เช่น เขามีฐานะยากจนอยู่แล้วยังจะอ้าขาผวาปีกไปขอเด็กมาเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมอีก งานก็มากอยู่แล้ว ทำไมจะต้องอ้าขาพวาปีกไปรับงานอื่นมาอีก.

งับ

ก. ปิดอย่างไม่สนิทหรือปิดอย่างไม่ลงกลอน เช่น งับประตู; อาการที่อ้าปากคาบหรือกัดโดยเร็ว.

หงับ ๆ

ว. อาการที่ปากอ้าและหุบลงโดยไม่มีเสียง เช่น ทำปากหงับ ๆ, อาการที่เคี้ยวของ เช่น เคี้ยวขนมหงับ ๆ.

ขึ้นปาก

ก. เจนปาก, คล่องปาก.

ปากคอ

น. ปาก เช่น ปากคออยู่ไม่สุข.

ไม่มีวันเสียละ

(ปาก) ว. ไม่มีทางจะเป็นไปได้.

อิก

(ปาก) ว. อีก.

พระตาลุ , เพดานพระโอษฐ์

เพดานปาก

ร่างกาย


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ