ค้นเจอ 497 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ฟ้า-ท้องฟ้า"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

กระทุ่ม

ก. เอาเท้าตีนํ้าเมื่อเวลาว่ายนํ้า; ตี เช่น กรกระทุ่มทรวงครวญ รํ่าร้อง. (เพชรมงกุฎ); (โบ; กลอน) โดยปริยายหมายความว่า ผ่า เช่น ฟ้ากระทุ่มทับลง. (แช่งน้ำ).

คะนอง

ก. แสดงอาการร่าเริง, คึก, ลำพอง; พูดหรือทำเกินขอบเขต เช่น คะนองปาก คะนองมือ; เรียกอาการของฟ้าที่มีเสียงลั่นเปรี้ยง ๆ ว่า ฟ้าคะนอง.

สร้อยอินทนิล

น. ชื่อไม้เถาชนิด Thunbergia grandiflora Roxb. ในวงศ์ Acanthaceae ดอกสีฟ้าอมม่วงหรือขาว ออกเป็นพวงห้อยระย้า, ช่ออินทนิล หรือ ม่านอินทนิล ก็เรียก.

แสงเงินแสงทอง

น. แสงที่ปรากฏบนขอบฟ้าทางทิศตะวันออก เมื่อเวลาจะรุ่งสว่าง เมื่อแรกเป็นสีขาว เรียกว่า แสงเงิน แล้วแปรเป็นสีแดง เรียกว่า แสงทอง.

แสบไส้แสบพุง

ก. อาการที่หิวจัด เช่น หิวจนแสบไส้แสบพุง, แสบท้อง แสบท้องแสบไส้ หรือ แสบไส้ ก็ว่า.

กล่อมมดลูก

ก. เร่งให้มดลูกเข้าอู่เร็วขึ้นโดยการประคบบริเวณท้อง.

เก็บข้าวตก

ก. เก็บรวงข้าวที่เก็บเกี่ยวตกหล่นในท้องนา.

ข่มท้อง

ก. ใช้มือกดท้องช่วยในการคลอดลูก.

คลาคล่ำ

ก. ไปหรือมาเป็นจำนวนมาก เช่น ฝูงชนคลาคล่ำเต็มท้องถนน.

คัพภ,คัพภ-,คัพภ์

[คับพะ-, คับ] น. ครรภ์, ท้อง; ห้อง. (ป.).

ป่วน

ก. มวน, อลวน, อาการที่ปวดมวนอยู่ในท้องเพราะอาหารเป็นเหตุ.

เป่ง

ว. พองขึ้นหรือนูนขึ้นเต็มที่ เช่น บวมเป่ง ท้องเป่ง.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ