ค้นเจอ 228 รายการ

คำราชาศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ติ่งหู"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

หูยาน

น. ชื่อพระเครื่องแบบหนึ่ง มีติ่งหูยาวมากผิดปรกติ.

ติ่ง

น. เนื้อหรือสิ่งที่งอกหรือยื่นออกมาเล็ก ๆ จากส่วนใหญ่.

ติ่ง

ดู ตุ่น ๑.

ต่างหู

น. ตุ้มหู.

หู

น. ส่วนหนึ่งของร่างกายคนและสัตว์ ทำหน้าที่สำหรับฟังเสียง; ส่วนแห่งสิ่งของที่ทำไว้หิ้ว แขวน ร้อย หรือรูดเข้าออก เช่น หูกระทะ หูมุ้ง หูกางเกง หูถุง; สิ่งที่ทำเป็นห่วงหรือเป็นวง ๆ เช่น หูแจว; (ปาก) เรียกส่วนหูฟังและกระบอกพูดของเครื่องรับโทรศัพท์ว่า หูโทรศัพท์.

พระกรรณ

หู ใบหู

ร่างกาย

พระกุณฑล

ต่างหู

เครื่องประดับ

ตุ้มพระกรรณ

ต่างหู

เครื่องประดับ

ตุ้มหู

น. เครื่องประดับหู, ต่างหู.

หูฝาด,หูเฝื่อน

ก. ได้ยินเสียงเพี้ยนไป.

ขัดหู

ก. ฟังไม่ถูกหู, ฟังไม่เพราะหู.

ผิดหู

(ปาก) ว. แสลงหู, ไม่ถูกหู.


 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ