ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา ขี้เก๊ก
太极拳
[tài jí quán]
(ปาก) ก. วางท่า; ขับไล่. (จ.).
革除
[gé chú]
开除
[kāi chú]
太極拳
たいきょくけん
n
ผู้เป็นใหญ่ ผู้เป็นหัวหน้า อย่างว่า เสด็จล่วงขึ้นเถิงไท้ขาบทูล (กา) ดอกหนึ่งฟ้าสนั่นก้องเวหา ดอกหนึ่งสถานกงญายอดไท้ ดอกหนึ่งซอมแซมหยาหลายกาบ ดวงดาดดวงละไล้ลูบไล้ลืมวาง (ฮุ่ง).
ไท้
(กลอน) น. ผู้เป็นใหญ่.
(โบ; กลอน) น. คำเรียกผู้เป็นใหญ่ หมายถึง กษัตริย์ เช่น คิดปรานีออกไท้ รอยราชละห้อยไห้ ถึงลูกแลนะหัว ลูกเอยฯ. (ลอ).
เก๊ก
V
นักร้องวงนี้เก็กทุกคน ไม่รู้ว่าจะเก็กทำไม หล่อก็ไม่หล่อ ร้องเพลงก็ไม่เพราะ
気障
きざ
กำลังภายใน
N
การสะสมขี่ หรือ กำลังภายใน ของมวยไท้เก๊กนั้น ทำได้สองวิธี
กำลังที่เร้นอยู่ภายใน, กำลังที่เกิดจากการฝึกจิต โดยเฉพาะในลัทธิเต๋าและพระพุทธศาสนาบางนิกาย เพื่อให้จิตใจกล้าแข็งจนสามารถทำสิ่งที่คนทั่วไปทำไม่ได้