ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
มนฺต
มนฺตฺร
บทสำหรับสวด
น. คำศักดิ์สิทธิ์, คำสำหรับสวดเพื่อเป็นสิริมงคล เช่น สวดมนต์, คำเสกเป่าที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์ เช่น ร่ายมนตร์ เวทมนตร์. (ป. มนฺต; ส. มนฺตฺร).
符咒
[fú zhòu]
มนตร์อันศักดิ์สิทธิ์ของสายฟ้า
วิด-ชุ-มน
เวทย์มนตร์, เวทมนต์
มนตร์
N
เขาลุ่มหลงเธอขนาดหนัก เหมือนต้องมนตร์อะไรสักอย่าง
คำสำหรับเสกเป่า
มนต์
อุปนิสัยที่โอบอ้อมอารีของคนเชียงใหม่กลายเป็นมนต์เสน่ห์เมืองเหนือที่เรียกนักท่องเที่ยวทั้งไทยและเทศจำนวนมากให้มาท่องเที่ยว
หมอผีท่องคาถาเป่ามนต์ลงในขันสามหนก่อนยกขันยาขึ้นจบเหนือศีรษะ
คำเสกเป่าที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์
มีมนต์เป็นธงชัย เด่นด้วยมนต์
มน-ทัด
เวทย์มนตร์, เวทย์, มนตร์, คาถา