พร่อง
[พฺร่อง] ว. ไม่เต็มตามอัตราเพราะลดหรือขาดไป เช่น ตักแกงพร่อง ทำงานไม่พร่อง กินไม่รู้จักพร่อง. ก. ยุบไปหรือลดไปจากเดิม เช่น น้ำในโอ่งพร่องไป ข้าวสารในกระสอบพร่องไป.
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
หรือคุณกำลังค้นหา lean, low, be depleted, บก, lean, leaning, call, พร้อง, พร่อย, พร่าง