ค้นเจอ 12 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "*ถกล"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา งาม, build, ิbe beautiful, ไกล, แกล, สกล, far

ถกล

[ถะกน] ก. ก่อสร้าง, ตั้ง, ตั้งขึ้น, ตั้งไว้; ในวรรณคดีหมายความว่า งาม, ใช้แผลงเป็น ดำกล ก็มี. (ข. ถฺกล่).

ถกล

ถะ-กน

ถกล

ก่อเกิด

ถะ-กน

ถกล

ถกลเกียรติ

ผู้มีเกียรติอันดีงาม

ถะ-กน-เกียด

build

ถกล

V

ิbe beautiful

ถกล

V

งาม

กบูร,กวิน,กัลยาณ,กัลยาณ-,ก่อง,คราญ,งดงาม,งามงอน,จรูญ,จำรูญ,ฉายเฉิด,ช้อย,ช้าช่อน,ดำกล,ดำรู,ดี,ตระกล,ตระการ,ตรู,ต้องตา,ต้องตาต้องใจ,ถกล,ถูกตา,ถ่อง,ทรรศนีย์,ทัศนีย,ทัศนีย-,ทัศนีย์,ทัศไนย,นวลลออ,น่าดู,น่ารัก,บรรเจิด,บวร,ประอร,ประเจิด,ประเอียง,ประไพ,ผุดผาด,พบู,พริ้งพราย,พริ้งเพริศ,พริ้มพราย,พริ้มเพรา,พะงา,พิจิตร,พิราม,พิลาส,พิไล,ภัทร,ภัทร-,ภัทระ,ภัพ,ภาพย์,มนุญ,มาโนชญ์,มำเลือง,มโนชญ์,มโนรม,มโนรมย์,มโนหระ,ยังหยัง,ย้อง,รมณีย,รมณีย-,รมณีย์,รมเยศ,ระรอง,รังรอง,รางชาง,ราม,รำไพ,รุจิระ,รุจิรา,รุจิเรข,รุหะ,รูปงาม,รูหะ,ลลิต,ลออ,ลังลอง,ลำนัก,ลำยอง,วัคคุ,วัลคุ,วามะ,วิจิตรตระการตา,วิมล,วิราม,วิลาวัณย์,วิลาส,วิศิษฏ์,วิไล,ศุภร,ศุภร-,ศุภางค์,สง่างาม,สลอย,สวย,สะคราญ,สัณห์,สัต,สาหรี,สิงคลิ้ง,สิริ,สิรี,สุ,สุนทร,สุนทร-,สุภัค,สุรงค์,สุรังค์,สุว,สุว-,สุหร่ง,หม้า,หยังหยัง,หล่อ,อนีจะ,ออนซอน,อะเคื้อ,อันแถ้ง,อำพน,อำไพ,อ่อนซอน,เก๋,เคื้อ,เจริญตาเจริญใจ,เจริด,เฉลา,เฉิดฉัน,เฉิดฉาย,เฉิดฉิน,เปศละ,เพรา,เพริศ,เพริศพราย,เพริศพริ้ง,เพริศแพร้ว,เพรี้ยมพราย,เพา,เพาพะงา,เมลือง,เยีย,เยียวยง,เรข,เรขา,เลอโฉม,เลือง,เสลา,เสาว,เสาว-,เสาวภา,เสาวภาคย์,แพ่ง,โกมล,โศภา,โศภิต,โศภิน,โศภี,โสภ,โสภ-,โสภณ,โสภา,โสภี,ใยยอง,ไฉไล,ไพจิตร,ไพรู

คำไวพจน์กลุ่ม ลักษณะ/คุณสมบัติ

คำวิเศษณ์

ลักษณะที่เห็นแล้วชวนให้ชื่นชมหรือพึงใจ

ดำกล

ก. ก่อสร้าง, ตั้ง, ตั้งไว้, ในวรรณคดีหมายความว่า งาม เช่น ดำกลดาดด้วยดวงดาว. (ม. คำหลวงจุลพน). (แผลงมาจาก ถกล).

กาฐ

[กาด] (แบบ) น. ไม้ฟืน เช่น คือโกยกาฐอันกองแลนองธรณิภาค กลาดกล่นถกลหลาก อนันต์. (สรรพสิทธิ์), กาษฐะ ก็ใช้. (ป. กฏฺ; ส. กาษฺ).

กระยา

น. เครื่อง, สิ่งของ, เครื่องกิน, เช่น เทียนธูปแลประทีปชวาลา เครื่องโภชนกระยา สังเวยประดับทุกพรรณ. (ดุษฎีสังเวยกล่อมช้างของเก่า ครั้งกรุงเก่า), เขียนเป็น กรยา ก็มี เช่น พระไพรดมานโฉม นุบพิตรแลงผอง มนตรอัญสดุดิยฮอง กรยานุถกลทาบ. (ดุษฎีสังเวยกล่อมช้างของเก่า ขุนเทพกะวีแต่ง).

กระเบน

น. ชื่อปลากระดูกอ่อนพวกหนึ่ง มีหลายชนิด หลายสกุล และหลายวงศ์ ทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่ ลำตัวแบนลงมาก ครีบอกแผ่ออกด้านข้าง บางชนิดแผ่ออกไปจดด้านหน้าและด้านท้ายเกือบเป็นวงกลมดูคล้ายจานหรือว่าว บางชนิดแผ่ยื่นด้านข้างออกไปเป็นปีกคล้ายนกหรือผีเสื้อ และบางชนิดครีบอกแผ่ไปไม่ถึงส่วนหน้า ทำให้หัวแยกจากลำตัวและส่วนยื่นของหัวเป็นลอน มีเหงือก ๕ คู่ อยู่ด้านล่างของส่วนหัว บริเวณถัดจากส่วนท้ายของนัยน์ตามีรูเปิดข้างละช่อง ซึ่งด้านในติดต่อกับโพรงเหงือกและปาก หางส่วนมากเรียว สั้นบ้างยาวบ้าง มักมีผิวหยาบหรือขรุขระ บางพวกมีเงี่ยงอยู่บนหางตอนใกล้ลำตัว และมีต่อมน้ำพิษอยู่บริเวณโคนเงี่ยง เมื่อใช้เงี่ยงแทงจะปล่อยน้ำพิษออกมาด้วย ทำให้คนหรือสัตว์ที่ถูกแทงรู้สึกปวด; เรียกชายผ้านุ่งที่ม้วนแล้วสอดไปใต้หว่างขา ดึงขึ้นไปเหน็บขอบผ้านุ่งด้านหลังระดับบั้นเอว ว่า ชายกระเบน หรือ หางกระเบน; โคนหางช้าง เช่น ผูกกระเบนสักหลาดถกล สัปทนแดงกางกั้ง. (กฐินพยุห).