ค้นเจอ 116 รายการ

คำศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับ "ญาณศรณ์"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อภิญญา

[อะพินยา] น. “ความรู้ยิ่ง” ในพระพุทธศาสนามี ๖ อย่าง คือ ๑. อิทธิวิธิ การแสดงฤทธิ์ได้ ๒. ทิพโสต หูทิพย์ ๓. เจโตปริยญาณ ญาณรู้จักกำหนดใจผู้อื่น ๔. ปุพเพนิวาสานุสติญาณ การระลึกชาติได้ ๕. ทิพจักขุ ตาทิพย์ ๖. อาสวักขยญาณ ญาณรู้จักทำอาสวะให้สิ้นไป. (ป.; ส. อภิชฺา, อภิชฺาน).

อภิญญาณ

[อะพินยาน] น. “ความรู้ยิ่ง” ในพระพุทธศาสนามี ๖ อย่าง คือ ๑. อิทธิวิธิ การแสดงฤทธิ์ได้ ๒. ทิพโสต หูทิพย์ ๓. เจโตปริยญาณ ญาณรู้จักกำหนดใจผู้อื่น ๔. ปุพเพนิวาสานุสติญาณ การระลึกชาติได้ ๕. ทิพจักขุ ตาทิพย์ ๖. อาสวักขยญาณ ญาณรู้จักทำอาสวะให้สิ้นไป. (ป.; ส. อภิชฺา, อภิชฺาน).

perceive

ล่วงรู้

V

พระอาจารย์เป็นผู้มีญาณวิเศษจริงๆ สามารถล่วงรู้จิตใจคนอื่นได้อย่างแม่นยำ

place worthy of being worshipped

บูชนียสถาน

N

พระวชิรญาณภิกขุเสด็จออกธุดงค์ยังบูชนียสถานต่างๆ ก็จะมีอิทธิปาฏิหาริย์เกิดขึ้นเสมอ

สถานที่เนื่องด้วยศาสนา ซึ่งเป็นที่ควรแก่การเคารพบูชา

อนุตร,อนุตร-

[อะนุดตะระ-] ว. ไม่มีสิ่งใดสูงกว่า, ดีเลิศ, ยิ่ง, วิเศษ เช่น อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ. (ป., ส. อนุตฺตร).

be delicious

เอร็ดอร่อย

V

สัญชาติญาณของคนเราย่อมรู้สึกสนุกสนาน เพลิดเพลิน หรือเอร็ดอร่อยในรูป รส กลิ่น เสียง และสัมผัส

พระพุทธเจ้า

ชินศรี,พระชินวร,พระชินสีห์,พระตถาคต,พระทศญาณ,พระทศพลญาณ,พระธรรมราช,พระผู้มีพระภาคเจ้า,พระพุทธเจ้า,พระศากยมุนี,พระสมณโคดม,พระสัพพัญญู,พระสัมมาสัมพุทธเจ้า,พระสุคต,พระโลกนาถ,มารชิต,โลกชิต

คำไวพจน์กลุ่ม พระ/เทวดา

miracle

อิทธิปาฎิหาริย์

N

ขณะที่พระวชิรญาณภิกขุเสด็จออกธุดงค์ยังปูชนียสถานต่างๆ ก็จะมีอิทธิปาฎิหาริย์เกิดขึ้นเสมอ

การปาฎิหารย์โดยฤทธิ์อำนาจ

พล,พล-

[พน, พนละ-, พะละ-] น. กำลัง, มักใช้ประกอบคำอื่น เช่น พระทศพล อันเป็นพระนามพระพุทธเจ้า หมายความว่า ทรงมีพระญาณอันเป็นกำลัง ๑๐ ประการ มี ฐานาฐานญาณ คือ ปรีชาหยั่งรู้ฐานะและสิ่งที่มิใช่ฐานะเป็นต้น; ทหาร เช่น กองพล ตรวจพล ยกพลขึ้นบก; สามัญ, ธรรมดา ๆ, พื้น ๆ, เช่น ของพล ๆ; ยศทหารและตำรวจสัญญาบัตร รองจากจอมพล (เดิมใช้ว่า นายพล). (ป., ส.).

live brotherhood

ลาผนวช

V

เมื่อสิ้นรัชกาลที่ 3 สมเด็จพระวชิรญาณภิกขุทรงลาผนวชและเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 4

บอกกล่าวขอลาไปบวช

กากคติ

[กากะคะติ] น. ชื่อกาพย์ชนิดหนึ่ง มีดำเนินกลอนอย่างกาที่บินไป เช่น สรรเพ็ชญ์เจ้าได้ ทรงฤทธิ์เรืองไกร ย่อมบำเพงทาน ให้พระวิมุติ โลกุดรญาณแสวงศีลาจาร ประเสริฐหนักหนา. (ชุมนุมตำรากลอน).

โคตรภู

[โคดตฺระพู] (แบบ) น. บุคคลผู้ตั้งอยู่ในญาณซึ่งเป็นลำดับอริยมรรค, พระสงฆ์ที่ไม่เคร่งครัดในศาสนา มีขนบธรรมเนียมห่างจากธรรมวินัย แต่ยังถือตนว่าเป็นภิกษุสงฆ์อยู่ เรียกว่า โคตรภูสงฆ์. (ส. โคตฺรภู ว่า อ้างแต่เพศ ไม่มีคุณความดีของเพศ).