ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
นร+อิสฺสร
นร+อีศฺวร
พระราชา, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)
ปฐวี ปถวี
ปฺฤถิวี, ปฺฤถฺวี
แผ่นดิน
วสุธา
ภาค+ภูมิ
(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)
ภูมิ+ฐาน
ภูมิ+
ภูมิ+ภาค
ส่วนของแผ่นดิน, ภาคพื้น. (ไทย) หัวเมือง; (ภูมิศาสตร์) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมืองคล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.
มเหสี
มหิษี
นางกษัตริย์, มเหสี; เทวี, ชายาพระเจ้าแผ่นดิน.
กษัตริย์, พระเจ้าแผ่นดิน, พระมหากษัตริย์, พระราชา
N
พื้นดิน, แผ่นดิน, ผืนดิน
รัชกาล, รัชสมัย, แผ่นดิน, การครองราชย์
ประชากร, พลเมือง, ไพร่ฟ้าข้าแผ่นดิน, ผู้อยู่ภายใต้การปกครอง
แผ่นดิน, พื้นดิน