ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ล่วงรู้
V
พระอาจารย์เป็นผู้มีญาณวิเศษจริงๆ สามารถล่วงรู้จิตใจคนอื่นได้อย่างแม่นยำ
บูชนียสถาน
N
พระวชิรญาณภิกขุเสด็จออกธุดงค์ยังบูชนียสถานต่างๆ ก็จะมีอิทธิปาฏิหาริย์เกิดขึ้นเสมอ
สถานที่เนื่องด้วยศาสนา ซึ่งเป็นที่ควรแก่การเคารพบูชา
[อะนุดตะระ-] ว. ไม่มีสิ่งใดสูงกว่า, ดีเลิศ, ยิ่ง, วิเศษ เช่น อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ. (ป., ส. อนุตฺตร).
เอร็ดอร่อย
สัญชาติญาณของคนเราย่อมรู้สึกสนุกสนาน เพลิดเพลิน หรือเอร็ดอร่อยในรูป รส กลิ่น เสียง และสัมผัส
ชินศรี,พระชินวร,พระชินสีห์,พระตถาคต,พระทศญาณ,พระทศพลญาณ,พระธรรมราช,พระผู้มีพระภาคเจ้า,พระพุทธเจ้า,พระศากยมุนี,พระสมณโคดม,พระสัพพัญญู,พระสัมมาสัมพุทธเจ้า,พระสุคต,พระโลกนาถ,มารชิต,โลกชิต
คำไวพจน์กลุ่ม พระ/เทวดา
อิทธิปาฎิหาริย์
ขณะที่พระวชิรญาณภิกขุเสด็จออกธุดงค์ยังปูชนียสถานต่างๆ ก็จะมีอิทธิปาฎิหาริย์เกิดขึ้นเสมอ
การปาฎิหารย์โดยฤทธิ์อำนาจ
[พน, พนละ-, พะละ-] น. กำลัง, มักใช้ประกอบคำอื่น เช่น พระทศพล อันเป็นพระนามพระพุทธเจ้า หมายความว่า ทรงมีพระญาณอันเป็นกำลัง ๑๐ ประการ มี ฐานาฐานญาณ คือ ปรีชาหยั่งรู้ฐานะและสิ่งที่มิใช่ฐานะเป็นต้น; ทหาร เช่น กองพล ตรวจพล ยกพลขึ้นบก; สามัญ, ธรรมดา ๆ, พื้น ๆ, เช่น ของพล ๆ; ยศทหารและตำรวจสัญญาบัตร รองจากจอมพล (เดิมใช้ว่า นายพล). (ป., ส.).
ลาผนวช
เมื่อสิ้นรัชกาลที่ 3 สมเด็จพระวชิรญาณภิกขุทรงลาผนวชและเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 4
บอกกล่าวขอลาไปบวช
[กากะคะติ] น. ชื่อกาพย์ชนิดหนึ่ง มีดำเนินกลอนอย่างกาที่บินไป เช่น สรรเพ็ชญ์เจ้าได้ ทรงฤทธิ์เรืองไกร ย่อมบำเพงทาน ให้พระวิมุติ โลกุดรญาณแสวงศีลาจาร ประเสริฐหนักหนา. (ชุมนุมตำรากลอน).
[โคดตฺระพู] (แบบ) น. บุคคลผู้ตั้งอยู่ในญาณซึ่งเป็นลำดับอริยมรรค, พระสงฆ์ที่ไม่เคร่งครัดในศาสนา มีขนบธรรมเนียมห่างจากธรรมวินัย แต่ยังถือตนว่าเป็นภิกษุสงฆ์อยู่ เรียกว่า โคตรภูสงฆ์. (ส. โคตฺรภู ว่า อ้างแต่เพศ ไม่มีคุณความดีของเพศ).
รจนา
หลักสูตรการศึกษาพระพุทธศาสนาของพระภิกษุสามเณรนั้น รจนาโดยสมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระยาวชิรญาณวโรรส
[วิด-] น. ความรู้แจ้ง เช่น วิชชา ๓ วิชชา ๘ ในพระพุทธศาสนา, วิชชา ๓ คือ ๑. บุพเพนิวาสานุสติญาณ (รู้จักระลึกชาติได้) ๒. จุตูปปาตญาณ (รู้จักกำหนดจุติและเกิด) ๓. อาสวักขยญาณ (รู้จักทำอาสวะให้สิ้น), ส่วนวิชชา ๘ คือ ๑. วิปัสสนาญาณ (ญาณอันนับเข้าในวิปัสสนา) ๒. มโนมยิทธิ (ฤทธิ์ทางใจ) ๓. อิทธิวิธิ (แสดงฤทธิ์ได้) ๔. ทิพโสต (หูทิพย์) ๕. เจโตปริยญาณ (รู้จักกำหนดใจผู้อื่น) ๖. บุพเพนิวาสานุสติญาณ ๗. ทิพจักขุ (ตาทิพย์) ๘. อาสวักขยญาณ. (ป. วิชฺชา; ส. วิทฺยา).