ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อ. คำที่เปล่งออกมาเมื่อเวลาโกรธหรือไม่ชอบใจเป็นต้น, ชะ ชะชะ หรือ ชะช้า ก็ว่า.
[บอริรม] ก. ชอบใจ, ยินดี. (ส. ปริรม).
ก. ปรนนิบัติให้เป็นที่ชอบใจ, เรียกหญิงที่ปรนนิบัติเช่นนั้นว่า นางบำเรอ; บูชา เช่น บำเรอไฟ.
ขัน
V
เจ้าพ่ออดขันกับตัวเองไม่ได้ที่เผลอทำอะไรเซ่อๆ ลงไป
เปล่งเสียงแสดงความขบขัน ดีใจ ชอบใจ เป็นต้น
[ตฺระออน] ก. ทำให้ชอบใจ; ประคับประคอง เช่น เกื้อกามตระอร. (กฤษณา).
ก. แสดงให้ปรากฏว่าชอบใจ เยาะเย้ย หรือเกลียดชัง เป็นต้น ด้วยริมฝีปากและใบหน้า.
ก. แสดงความสนุกสนานครึกครื้นหรือชอบอกชอบใจ เช่น เช้าฮา เย็นเฮ.
คำสัญญา
N
เขาทำอะไรไม่ได้ตามชอบใจเพราะมีคำสัญญาของเขาเป็นชนักติดหลังอยู่
หมวดอดทน
หัวร่อ
นักเรียนสนุกสนานกันเต็มที่ หัวร่อร่าเริงไปตามบทเรียน
อาการที่เปล่งเสียงออกมาเพื่อแสดงความขบขัน ดีใจ ชอบใจ เป็นต้น
ก. เปล่งเสียงแสดงความขบขัน ดีใจ ชอบใจ เป็นต้น, หัวเราะ ก็ว่า, (โบ) เขียนเป็น หวัวร่อ ก็มี.
หมวดทาน